George Duke

George Duke

Stanley Clarke i George Duke (2010)
Data i miejsce urodzenia	12 stycznia 1946 San Rafael
Data i miejsce śmierci	5 sierpnia 2013 Los Angeles
Gatunki	jazz, soul, funk, R&B
Instrument
instrumenty klawiszowe
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

George Duke (ur. 12 stycznia 1946 w San Rafael w Kalifornii, zm. 5 sierpnia 2013 w Los Angeles) – amerykański muzyk, klawiszowiec, kompozytor i producent muzyczny, dwukrotny laureat Nagrody Grammy. Jest określany jako innowator współczesnego jazzu.

Życiorys

W latach 60. zaczął grać muzykę jazzową wraz ze swoimi kolegami z liceum Tamalpais Hais School. Ukończył San Francisco Conservatory of Music(inne języki), gdzie odbył studia w zakresie gry na puzonie i kompozycji. Inspirował się twórczością Lesa McCanna, Cala Tjaera i Milesa Davisa. W 1966 roku wydał swój debiutancki album Jazz WorkShop 1966 w ramach zespołu George Duke Quartet. Kompozycje na jego albumach solowych z lat 70. łączą elementy jazzu i funku oraz są wzbogacone akcentami wokalnymi. Wydane w tym okresie albumy Faces in Reflection(inne języki) (1974) i Liberated Fantasies(inne języki) (1976) uważane są za klasykę jazzu i jazz-funku.

Rozpoczął karierę muzyczną w latach 60. XX wieku. Współpracował m.in. z Cannoballem Adderleyem, Frankiem Zappą (w ramach The Mothers of Invention), Milesem Davisem (na albumach Tutu z 1986 i Amandla z 1989), Alem Jarreau, Anitą Baker, Quincy Jonesem i Michaelem Jacksonem (przy tytułowym utworze albumu Off the Wall z 1979 roku), Stanleyem Clarkem, Johnem Scofieldem, Billym Cobhamem, Alphonse’em Mouzonem(inne języki), zespołem The Pointer Sisters. Podczas współpracy z Zappą zaczął pojawiać się na scenie jako klawiszowiec. Grał zarówno na tradycyjnych instrumentach klawiszowych jak i na keytarach. Wraz z innymi muzykami The Mothers of Invention wystąpił w filmie 200 Motels(inne języki). W zespole Cannoballa Adderleya grał na pianinie elektronicznym.

W latach 80. rozpoczął pracę jako producent muzyczny. Współpracował z Jeffreyem Osbornem, Deniece Williams(inne języki), Dianne Reeves i zespołem A Taste of Honey(inne języki). Wyprodukowany dla Williams singiel „Let’s Hear It for the Boy(inne języki)” trafił na ścieżkę dźwiękową filmu Footloose. Zdobył dwie Nagrody Grammy w kategorii najlepszy jazzowy album wokalny jako producent płyt In The Moment – Live In Concert(inne języki) (2000) i The Calling: Celebrating Sarah Vaughan(inne języki) (2001) Dianne Reeves.

Pełnił także funkcję dyrektora muzycznego podczas wydarzeń muzycznych, m.in. jedenastu gal Soul Train Music Awards(inne języki) oraz koncertu Nelson Mandela: An International Tribute for a Free South Africa(inne języki), który miał miejsce w 1990 roku na stadionie Wembley w Londynie.

Uczestniczył m.in. w nagraniu trzynastu albumów The Mothers of Invention, dziewięciu albumów Cannoballa Adderleya, wydał także prawie 40 albumów solowych. Jego ostatni album muzyczny DreamWeaver(inne języki) został wydany w 2013 roku.

Jego nagrania z lat 70. i 80. były w następnych latach wykorzystywane jako sample przez m.in. Daft Punk, Mylo, Kanye Westa, Ice Cube’a.

Zmarł na białaczkę.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• George Duke w bazie Discogs.com (ang.)
• George Duke w bazie IMDb (ang.)