| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Prowincja | |||||
| Prawa miejskie |
1837 | ||||
| Burmistrz |
Samwel Balasanian | ||||
| Powierzchnia |
46,2 km² | ||||
| Wysokość |
1509 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2022) |
| ||||
| • liczba ludności |
111 200 | ||||
| • gęstość |
4 527 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+374 (312) | ||||
| Kod pocztowy |
3101-3126 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
45 | ||||
Położenie na mapie prowincji Szirak | |||||
Położenie na mapie Armenii | |||||
| Strona internetowa | |||||
Giumri (orm. Գյումրի) – miasto w zachodniej Armenii, drugie pod względem wielkości miasto w kraju; ok. 111 tys. mieszkańców (2022).
Pierwsze osiedle w tym miejscu zostało założone przez greckich kolonistów ok. 401 roku p.n.e., jednak później zostało ono zniszczone. W 1837 roku Rosjanie wznieśli tu twierdzę Aleksandropol, nazwaną tak od imienia cara Aleksandra I, a w 1840 miasto w jej pobliżu. W 1853 roku w czasie wojny krymskiej wokół miasta trwały zacięte walki między wojskami rosyjskimi a osmańskimi. W 1924 roku Aleksandropol został nazwany Leninakanem, na cześć wodza rewolucji październikowej. W 1990 roku miasto otrzymało dzisiejsze imię.
Giumri znacznie ucierpiało w trakcie wielkiego trzęsienia ziemi w 1988 roku. Niemal wszystkie wielopiętrowe budynki zostały wówczas zniszczone, a tysiące osób zginęło.
W Giumri swoją siedzibę ma 102 Rosyjska Baza Wojskowa, gdzie stacjonuje 5000 rosyjskich żołnierzy, sił lądowych oraz powietrznych. W 2010 roku władze Armenii i Rosji podpisały umowę o funkcjonowaniu rosyjskiej bazy w Giumri do 2040. W 2015 roku po masowym morderstwie, dokonanym w mieście przez zbiegłego z jednostki żołnierza, w Giumri miały miejsce masowe demonstracje przeciwko stacjonowaniu wojsk rosyjskich w Armenii.
Miasto znane jest ze swoich tradycji kowalskich, wpisanych w 2023 roku na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Giumri.