Gotha Go 150

Gotha Go 150
	Dane podstawowe
Państwo	III Rzesza
Producent	Gothaer Waggonfabrik
Załoga	1
	Dane techniczne
Napęd	2 silniki Zündapp 9-092
Moc	50 KM (37 kW)
	Wymiary
Rozpiętość	11,8 m
Długość	7,15 m
Wysokość	2,03 m
Powierzchnia nośna	17,5 m²
	Masa
Własna	535 kg
Startowa	1036 kg
	Osiągi
Prędkość maks.	200 km/h
Prędkość przelotowa	185 km/h
Prędkość wznoszenia	2,74 m/s
Pułap	4200 m
Zasięg	900 km
	Dane operacyjne
	Multimedia w Wikimedia Commons

Gotha Go 150 – niemiecki samolot turystyczny zaprojektowany w Gothaer Waggonfabrik pod koniec lat 30. XX wieku, w późniejszym czasie samolot ten używany był także przez Luftwaffe jako samolot szkolny. Zbudowano dwa prototypy samolotu i dziesięć maszyn seryjnych. W 1939 specjalnie przygotowany Go 150 zdobył rekord wysokości w klasie C3 wznosząc się na wysokość 8048 metrów.

Historia

Samolot został zaprojektowany pod koniec lat 30. XX wieku jako lekki samolot turystyczny. Głównym projektantem samolotu był Albert Kalkert, w zależności od źródeł został on oblatany w 1936, 1937 lub 1938. Maszyna miała układ dolnopłatu, z chowanym w locie podwoziem o układzie klasycznym, dwumiejscowa kabina pilotów była zamknięta, siedzenia w kabinie ustawione były obok siebie.

Samolot mierzył 7,15 metrów długości i 2,03 metra wysokości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 11,8 metrów. Masa własna samolotu wynosiła 535 kilogramów, a masa startowa do 1036 kilogramów. Napęd zapewniały dwa silniki Zündapp Z 9-092 o mocy 50 KM każdy.

Prędkość maksymalna maszyny wynosiła 200 km/h, a prędkość przelotowa 185 km/h. Zasięg wynosił 900 kilometrów, w standardowej wersji produkcyjnej samolot mógł się wzbić na wysokość 4200 metrów.

Go 150 został zaprojektowany w tym samym czasie co bardzo udany dwupłat szkoleniowy Gotha Go 145, ale w odróżnieniu od tego samolotu łącznie zbudowano tylko dwanaście egzemplarzy Go 150 (dwa prototypy i dziesięć modeli produkcyjnych). Wszystkie samoloty miały cywilne rejestracje i były używane do szkolenia pilotów cywilnych i wojskowych. Samoloty tego typu zostały wycofane z użycia na początku lat 40.

W 1939 specjalnie zmodyfikowany egzemplarz Go 150 został użyty do ustanowienia rekordu wysokości Międzynarodowej Federacji Lotniczej w klasie C3 (samolot, pojemność silnika pomiędzy dwa a cztery litry). W pierwszych trzech próbnych lotach samolot wzbił się kolejno na 7100, 7500 i 7700 metrów, rekord został pobity w oficjalnej próbie która odbyła się 5 lipca 1939 kiedy to samolot wzbił się na wysokość 8048 metrów.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 Jean-Denis Lepage: Aircraft of the Luftwaffe, 1935-1945. s. 362.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Antony L. Kay: German Aircraft of the Second World War. s. 276.
1 2 3 4 Go.150. airwar.ru. [dostęp 2013-01-11]. (ros.).
1 2 3 Mein Höhenrekord mit der Go-150. histaviation.com. [dostęp 2013-01-11]. (niem.).

Bibliografia

Antony L. Kay, J. Richard Smith: German Aircraft of the Second World War: Including Helicopters And Missiles. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 2002. ISBN 978-1-55750-010-6.
Jean-Denis Lepage: Aircraft of the Luftwaffe, 1935-1945 : An Illustrated Guide. Jefferson, N.C.: McFarland Co., 2009. ISBN 978-0-7864-3937-9.

[Lepage377-1] 1 2 3 4 5 6 7 Jean-Denis Lepage: Aircraft of the Luftwaffe, 1935-1945. s. 362.

[Kay276-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Antony L. Kay: German Aircraft of the Second World War. s. 276.

[ref1-3] 1 2 3 4 Go.150. airwar.ru. [dostęp 2013-01-11]. (ros.).

[ref2-4] 1 2 3 Mein Höhenrekord mit der Go-150. histaviation.com. [dostęp 2013-01-11]. (niem.).