Wieś Grochowe administracyjnie składa się z sołectw: Grochowe I i Grochowe II. Powierzchnia Grochowego wynosi 760,4609 ha. Liczba mieszkańców wsi w 2011 wynosiła 908 osób.
Przez Grochowe przebiega szlak turystyczny, rozpoczynający się przy domu urodzin generała Sikorskiego w Tuszowie Narodowym i prowadzący do rezerwatów w Puszczy Sandomierskiej oraz na płaskowyż kolbuszowski. Szlak został wytyczony przez przewodnika turystycznego Henryka Kardysia z Mielca.
W miejscowości mieści się szkoła podstawowa oraz dwa Domy Strażaka - w każdym z sołectw po jednym. Inicjatorem życia kulturalnego jest Wiejski Dom Kultury. Wieś jest zgazyfikowana, posiada dostęp do telefonii stacjonarnej i wodociągu.
Rys historyczny
Wieś Grochowe powstała w okresie pomiędzy 2 połową XVI a 1 połową XVII wieku drogą kolonizacji wewnętrznej, wskutek trzebieży lasów Puszczy Sandomierskiej i zwała się wtedy Grochowo. W świetle Lustracji dóbr królewskich z lat 1660 do 1664 klucz tuszowski, należący do starostwa sandomierskiego, tworzyły oprócz Grochowego wsie: Tuszów z folwarkiem, część Jaślan, Pławo z folwarkiem, Wola Pławska, Padew z folwarkiem, Zachwiejów i Ostrów. Z zapisów wynika, że we wsi Grochowo istniała karczma.
Według Słownika Geograficznego w końcu XIX wieku wieś należała do parafii w Chorzelowie, Sądu Powszechnego w Mielcu i Urzędu Pocztowego w Mielcu. Zamieszkiwało wówczas we wsi 752 mieszkańców. We wsi funkcjonowała szkoła ludowa jednoklasowa oraz gminna kasa pożyczkowa. W okresie międzywojennym funkcjonowała we wsi szkoła powszechna.
50°21′52″N 21°29′40″E/50,364444 21,494444
