Guido Cagnacci
 Samobójstwo Kleopatry (1661-1662) | |
| Imię i nazwisko |
Guido Canlassi |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo, rysunek |
| Epoka | |
| Ważne dzieła | |
| |
Guido Cagnacci, właśc. Guido Canlassi (ur. 1601 w Santarcangelo di Romagna, zm. 1663 w Wiedniu) – włoski malarz i rysownik okresu baroku, przedstawiciel malarstwa bolońskiego XVII wieku.
Życiorys
Pochodził z niewielkiej miejscowości k. Rimini. Natura nie obdarzyła go urodą, stąd jego przydomek Cagnacci. Kształcił się w Bolonii (1618-21). Dwukrotnie przebywał w Rzymie. W latach 1623–48 działał w różnych miastach Romanii, często zmieniając miejsce zamieszkania (Rimini, Rawenna, Forli, Faenza, Cesena). W 1650 wyjechał do Wenecji, gdzie używał nazwiska Guido Baldo Cardassi lub Can-lassi. W 1658 przeniósł się do Wiednia, gdzie został nadwornym malarzem Leopolda I Habsburga. Pochowany został w wiedeńskim kościele Augustianów. Prowadził dość burzliwy tryb życia. Często nie dotrzymywał ważnych umów i zobowiązań narażając się na liczne procesy. Po śmierci szybko został zapomniany. W 2008 poświęcono mu wielką wystawę w Muzeum San Domenico w Forli.
Twórczość
W pierwszym okresie twórczości tworzył głównie kompozycje religijne na zamówienie kościołów i klasztorów, łącząc wzorce klasyczne (inspirował się antykiem) z wpływami Rafaela (m.in. dwa monumentalne płótna Apoteoza św. Waleriana i Apoteoza św. Merkuriala, wyróżniające się śmiałymi efektami iluzjonistycznymi, przeznaczone do katedry Santa Croce w Forli), Podczas pobytu w Wenecji zaczął malować obrazy przedstawiające zmysłowe, półnagie postacie kobiet (liczne wersje Lukrecji, Kleopatry, Marii Magdaleny), odznaczające się dużym ładunkiem emocjonalnym, zmysłowym klimatem i mistrzowskim światłocieniem. Jest też autorem doskonałej martwej natury Kwiaty w butelce po winie (wybitne osiągnięcie caravaggionizmu), choć niektórzy badacze kwestionują autorstwo dzieła. W jego malarstwie widać wpływy Guida Reniego, Guercina oraz naturalistycznej szkoły Caravaggia.
W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się jego niewielki obrazek Głowa Madonny.
Wybrane dzieła
- Głowa Madonny - I poł. XVII w., 44,5 × 38 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
- Powołanie św. Mateusza - 1620-25, 183 x 145 cm, Museo della Città, Rimini
- Papież Sykstus w ekstazie - 1627, 240 x 142 cm, Kościół parafialny San Biagio, Saludecio
- Procesja z Najświętszym Sakramentem - 1628, Kościół parafialny San Biagio, Salucedio
- Śpiący Chrystus ze św. Zachariaszem i małym św. Janem - 1630-40, 94 x 131 cm, Musée Condé, Chantilly (przypisywany)
- Madonna ze świętymi Andrzejem Corsinim, Teresą z Avila i Marią Magdaleną de’Pazzi – 1630, San Giovanni Battista, Rimini
- Dzieciątko Jezus ze św. Józefem i św. Eligiuszem - 1635, 245 x 163 cm, San Michele, Santarcangelo di Romagna
- Trzech męczenników jezuickich w Japonii - ok. 1635, 140 x 250 cm, San Francisco Saverio, Rimini
- Święta Agata - 1635-40, 121 x 97 cm, 102,4 × 76,8 cm, Banca Popolare dell’Emilia Romagna, Modena
- Św. Franciszek w ekstazie - 1637, 170 x 86 cm, Museo Civico, Rimini
- Młody męczennik - 1638-40, 95 x 139 cm, Musée Fabre, Montpellier
- Wniebowzięcie św. Marii Magdaleny - ok. 1640, 192,5 x 38,5 cm, Galleria Palatina, Florencja
- Św. Magdalena wzięta do nieba - 1640-42, 162 x 123 cm, Stara Pinakoteka, Monachium
- Apoteoza św. Merkuriala - 1642-43, 411 x 230 cm, Pinacoteca Civica, Forli
- Apoteoza św. Waleriana - 1643-44, 411 x 230 cm, Pinacoteca Civica, Forli
- Kwiaty w butelce po winie - ok. 1645, Pinacoteca Civica, Forli
- Judyta z głową Holofernesa - ok. 1645, 103,5 x 136,5 cm, Pinacoteca Nazionale, Bolonia
- Dawid z głową Goliata - 1645-50, 108,3 x 86,4 cm, J. Paul Getty Museum, Los Angeles
- Alegoria Czasu - ok. 1650, 108,5 x 84 cm, Fondazione Cavallini Sgarbi, Ferrara
- Porwanie Europy - ok. 1650, 115 x 94,5 cm, Collezione Molinari-Pradelli, Castenaso
- Alegoria astrologii sferycznej - 1650-55, 75,5 x 65,5 cm, Pinacoteca Civica, Forlì
- Jakub pomiędzy Leą i Rachelą - ok. 1655, 149 x 187 cm, Royal Collection, Londyn
- Portret cesarza Leopolda I - 1657-58, 190 × 120 cm, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
- Samobójstwo Kleopatry - (1661-1662), 140 x 159,5 cm, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
- Nawrócenie Magdaleny - ok. 1660, 229 x 266 cm, Norton Simon Museum, Pasadena
- Kleopatra - ok. 1660, 120 x 158 cm, Pinakoteka Brera, Mediolan
- Kleopatra - ok. 1660, 118,5 x 94,5 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
- Śmierć Lukrecji - 1660-63, 87 x 66 cm, Musée des Beaux-Arts, Lyon
- Św. Hieronim - 1661-62, 160 x 110,5 cm, Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu
- Maria Magdalena - 1663, 86×72 cm, Galleria Nazionale d’Arte Antica, Rzym
- Lukrecja - 81,5 x 70 cm, Museo Civico, Bolonia
- Śmierć Kleopatry - 120 x 91 cm, Muzeum Brukenthala, Sybin
- Zuzanna i starcy - 144,5 × 173 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Uwagi
Przypisy
- Według strony Muzeum
- ↑ Według strony Muzeum
- ↑ Nevio Matteini Romagna: Una terra : luoghi, monumenti, personaggi, fatti e leggende (1995) s. 324
- ↑ S. Buricchi, B. Furlotti, C. Sirigatti, Pinakoteka Brera, Mediolan, Warszawa 2007, s. 102.
- ↑ A. Ausoni, Muzyka, Warszawa 2007, s. 146.
- ↑ S. Liscia, Kunsthistorisches Museum, Wiedeń, Warszawa 2007, s. 110.
- ↑ M. Battistini, L. Impelluso, S. Zuffi, Martwa natura, Warszawa 2000, s. 87.
Bibliografia
- Chiara Lachi, Sztuka baroku, Warszawa: Arkady, 2011 (Wielka Historia Sztuki ; 5), ISBN 978-83-213-4685-4
- Francesca Pellegrino, Geografia i imaginacja, Warszawa: Arkady, 2009, ISBN 978-83-213-4577-2 (analiza 3 obrazów)
- Stefano Zuffi, Wielki słownik malarzy, t. 1, Warszawa: HPS, 2006. ISBN 978-83-60688-15-1
- Stefano Zuffi, Francesca Castria, Malarstwo włoskie. Mistrzowie i arcydzieła, Warszawa: Arkady, 1998, ISBN 83-213-4061-X
Linki zewnętrzne
- Guido Cagnacci w muzeach świata
- Dzieła wybrane (wł.). books.google.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-08)].
- Guido Cagnacci - biografie, wykazy dzieł, omówienia twórczości, publikacje, wystawa w Forli, portret artysty. web.icadir.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-08)].