
Gustav Kvist (ur. 14 czerwca lub 14 maja 1909 w Mustasaari, zm. 24 czerwca 1995 w Helsinkach) – fiński duchowny luterański i botanik (ranunkulolog, czyli specjalista od jaskrów).
W 1934 otrzymał tytuł kandydata do posługi duchownej (sacri ministerii candidatus) na podstawie rozprawy na temat ideału duchownego w XVII wieku. W tym samym roku został ordynowany w Porvoo. Na początku był pastorem w Kökar, a potem pełnił różne funkcje w Fińskim Towarzystwie Misyjnym. Przez 24 lata posługiwał w szwedzkojęzycznej kongregacji w Sörnäinen (część Helsinek). Jako botanik związany był z Muzeum Botanicznym Uniwersytetu Helsińskiego.
Zajmował się jaskrami różnolistnymi (w tym kaszubskimi i fałszywymi) Finlandii i ziem ościennych; opisał 30 nowych taksonów, samodzielnie lub we współautorstwie z Larsem Fagerströmem i Jaakko Jalasem, W owym czasie mikrogatunki te ujmowano w randze podgatunków, natomiast obecnie najczęściej przyznaje się im rangę gatunków. Przykładami opisanych przez tego autora taksonów są:
Istotną pracą w jego dorobku jest rewizja materiału jaskrów różnolistnych w zielniku Linneusza. Wykazał w niej między innymi, iż typ jaskra kaszubskiego pochodzi nie z Kaszub, tylko najprawdopodobniej z Syberii.
Publikował ponadto prace teologiczne z dziedziny misjologii.
Na jego cześć nazwano gatunek jaskra Ranunculus kvistii (Markl.) Ericsson (≡ Ranunculus fallax subsp. kvistii Markl.), znany z dwóch stanowisk w fińskiej prowincji Uusimaa.