| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
kompozytor |
Halfdan Kjerulf (ur. 17 września 1815 w Christianii, zm. 11 sierpnia 1868 w Grefsen) – norweski kompozytor.
Był synem Duńczyka i Norweżki. Rodzina miała tradycje artystyczne. Jako dziecko odebrał domową edukację muzyczną, następnie zgodnie z życzeniem ojca podjął studia prawnicze. W latach 1841–1847 pracował jako dziennikarz w piśmie „Den Constitutionelle”. Muzyką zainteresował się w 1840 roku, podczas pobytu we Francji jako rekonwalescent po ciężkiej chorobie. W 1841 roku opublikował swoje pierwsze próby kompozytorskie, od 1845 do 1849 roku był dyrygentem chóru studenckiego Den norske studentersangforening. Odbył uzupełniające studia muzyczne u Carla Arnolda w Christianii (1848-1849), Nielsa Wilhelma Gadego w Kopenhadze (1849-1850) i Ernsta Friedricha Richtera w Lipsku (1850-1851).
Po powrocie do Christanii w 1851 roku pracował do końca życia jako nauczyciel fortepianu. Był współinicjatorem pierwszych w Norwegii koncertów abonamentowych (1857). Założył i prowadził podwójny kwartet wokalny Kjerulfs Kvartett. W 1865 roku został wybrany członkiem Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie. W 1874 roku w Christianii odsłonięto pomnik kompozytora.
Tworzył głównie małe formy. Jego dorobek kompozytorski jest niewielki, składa się nań ponad 100 pieśni solowych, około 40 kompozycji wokalnych na chór i 10 albumów fortepianowych. Inspirował się twórczością romantyków niemieckich, na szeroką skalę wykorzystywał także elementy zaczerpnięte z norweskiego folkloru muzycznego.
Muzyka Kjerulfa przyczyniła się do rozwoju norweskiej szkoły kompozytorskiej, stanowiła źródło inspiracji dla Edvarda Griega.