Haliastur

Haliastur
Selby, 1840
Ilustracja
Kania bramińska (H. indus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

szponiaste

Rodzina

jastrzębiowate

Podrodzina

jastrzębie

Plemię

Accipitrini

Rodzaj

Haliastur

Typ nomenklatoryczny

Falco pondicerianus J.F. Gmelin, 1789 (= Falco indus Boddaert, 1783)

Synonimy
Gatunki

2 gatunki – zobacz opis w tekście

Haliastur – rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi (Accipitrinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji i Australazji.

Morfologia

Długość ciała 44–59 cm, rozpiętość skrzydeł 110–146 cm; masa ciała 380–1100 g; samice są większe i cięższe od samców.

Systematyka

Nazwę Haliastur ukuł w 1840 roku angielski przyrodnik Prideaux John Selby w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Katalog typów rodzajów i podrodzajów gromady ptaków (Aves), uporządkowany zgodnie z systemem naturalnym, wraz z oddzielnymi wykazami wskazującymi różne regiony świata, w których można je pozyskać. Była to nowa nazwa dla Haliaeetus, która zostało użyta w 1837 roku przez angielskiego zoologa Williama Swainsona (nie odnosi się do Haliaeetus Savigny, 1809) na opisanie nowego gatunku ptaka. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) kania bramińska (H. indus).

Etymologia

  • Milvulus: rodzaj Milvus Lacépède, 1799 (kania); łac. przyrostek zdrabniający -ulus. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Milvus rotundicauda Hodgson, 1836 (= Falco indus Boddaert, 1783).
  • Haliaeetus: łac. haliaetus lub haliaetos ‘morski orzeł, rybołów’, od gr. ἁλιαιετος haliaietos ‘morski orzeł, rybołów’, od ἁλι- hali- ‘morski’, od ἁλς hals, ἁλος halos ‘morze’; αετος aetos ‘orzeł’.
  • Haliastur: gr. ἁλι- hali- ‘morski’, od ἁλς hals, ἁλος halos ‘morze’; łac. astur, asturis ‘jastrząb’, gr. αστεριας asterias ‘jastrząb’, od αστηρ astēr, αστερος asteros ‘gwiazda’.
  • Dentiger: łac. dens, dentis ‘ząb’; -ger ‘noszenie’, od gerere ‘nosić’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Falco pondicerianus J.F. Gmelin, 1789 (= Falco indus Boddaert, 1783).
  • Ictinoaetus: rodzaj Ictinia Vieillot, 1816 (kanialuk); gr. αετος aetos ‘orzeł’.
  • Milvaquila: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Milvus Lacépède, 1799 (kania) oraz Aquila Brisson 1760 (orzeł).
  • Halinertus: gr. ἁλι- hali- ‘morski’, od ἁλς hals, ἁλος halos ‘morze’; νερτος nertos ‘rodzaj jastrzębia’.
  • Ictiniastur: gr. ικτιν iktin lub ικτινος iktinos ‘kania’; rodzaj Astur Lacépède, 1801 (jastrząb). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Milvus sphenurus Vieillot, 1818.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: