Halictus (Pachyceble)

Halictus (Pachyceble)
Moure, 1940
Ilustracja
Halictus confusus
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

błonkoskrzydłe

Podrząd

trzonkówki

Infrarząd

żądłówki

Nadrodzina

pszczoły

(bez rangi) pszczołokształtne
Rodzina

smuklikowate

Podrodzina

smuklikowate właściwe

Plemię

Halictini

Podplemię

Halictina

Rodzaj

smuklik

Podrodzaj

Halictus (Pachyceble)

Typ nomenklatoryczny

Pachyceble lanei Moure, 1940

Samica Halictus tumulorum
Samica Halictus virgatellus

Halictus (Pachyceble) – podrodzaj pszczół z rodziny smuklikowatych i podrodziny smuklików właściwych, klasyfikowany w rodzaju Halictus lub Seladonia.

Morfologia

Są to niewielkie pszczoły o metalicznie zielonkawym oskórku. Czułki samców sięgają ku tyłowi zwykle aż do metasomy, a drugi człon ich biczyka jest 1,7–2 raza dłuższy niż szeroki. Żuwaczka samicy zaopatrzona jest w ząbek przedwierzchołkowy. Trójkąt pozatułowiowy jest mniej więcej tak długi jak metasoma, a po jego bokach zwykle brak gęstego owłosienia. Jasne owłosienie tergitów metasomy przybiera zwykle formę przepasek nasadowych i wierzchołkowych. Samce mają czwarty sternit o prostej krawędzi tylnej, a szósty z głębokim, trójkątnym wgłębieniem za gradulusem. Samice mają dobrze rozwinięte skopy na udach i krętarzach oraz zaokrąglone lub spiczaste płytki bazytibialne na tylnych goleniach. Narządy rozrodcze samców charakteryzują się grzbietowym gonostylusem podzielonym głębokim wcięciem, a brzusznym gonostylusem u części gatunków zredukowanym lub całkiem zanikłym.

Rozprzestrzenienie

Takson prawie kosmopolityczny, nieznany tylko z krainy australijskiej. W Palearktyce sięga od Europy Zachodniej po Chiny. W Amerykach rozsiedlony jest od Kanady po środkową Brazylię. W Polsce stwierdzono 3 gatunki (zobacz: smuklikowate Polski).

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1940 roku przez Jesúsa Santiago Mourego jako osobny rodzaj. J. Piesienko klasyfikuje go jako podrodzaju w zieleniczki (Seladonia). Według C.D. Michenera cecha użyta przez Piesienkę, tj. metaliczny oskórek, jest zbyt słaba do wyodrębnienia rodzaju zieleniczka z rodzaju smuklik (Halictus). W swoim Bees of the World z 2010 klasyfikuje zarówno Pachyceble jak i Seladonia jako dwa niezależne podrodzaje w rodzaju Halictus.

Do podrodzaju tego należą 22 gatunki:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Charles Duncan Michener: The Bees of the World. Baltimore, London: Johns Hopkins University Press, 2000.
  2. 1 2 3 4 Yury A. Pesenko. The phylogeny and classification of the tribe Halictini, with special reference to the Halictus genus-group (Hymenoptera: Halictidae). „Zoosystematica Rossica”. 13 (1), s. 83-113, 2004.
  3. 1 2 Yury A. Pesenko, Józef Banaszak, Tomasz Cierzniak: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XXVI Błonkówki — Hymenoptera. Zeszyt 68b. Pszczołowate — Apidae. Podrodzina: smuklikowate — Halictinae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 2002.