| Data i miejsce urodzenia |
18 kwietnia 1948 | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
172 cm | |||||||||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||||||||
| Klub | ||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Halina Balon, po mężu Łagutko (ur. 18 kwietnia 1948 w Katowicach) – artysta plastyk, florecista, olimpijka i brązowa medalistka mistrzostw świata.
Urodziła się 18 kwietnia 1948 roku w Katowicach, jako córka Władysława Balona i Marianny Hendrys.
Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1967–1970) i ASP w Warszawie (1970–1973)[potrzebny przypis]. Z dyplomem ASP pracowała jako grafik, współpracując m.in. z czasopismami sportowymi („Sportowiec”, „Auto Moto”, „Magazyn Olimpijski”). Prowadziła też własną firmę (Pracownia Plastyczna Łagutko Halina), zajmującą się projektowaniem i wykonywaniem biżuterii.
Jako zawodniczka przez większość kariery reprezentowała GKS Katowice (1962–68, '72, '76) pod okiem Adolfa Czypionki oraz Zygmunta Pawlasa. W latach 1969–1971 startowała tymczasowo w barwach Krakowskiego Klubu Szermierzy, a potem AZS-AWF Warszawa (1973–75, '79).
Podczas mistrzostw świata w Wiedniu w 1971 roku wspólnie z Krystyną Machnicką-Urbańską, Barbarą Wysoczańską, Elżbietą Franke i Jolantą Bebel-Rzymowską zajęła trzecie miejsce w turnieju drużynowym.
Na igrzyskach olimpijskich w Meksyku w 1968 roku indywidualnie odpadła w pierwszej rundzie, a w zawodach drużynowych zajęła siódme miejsce. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Monachium indywidualnie dotarła do ćwierćfinałów, a drużynowo ponownie była siódma.
Wyszła za mąż za kierowcę rajdowego Zbigniewa Łagutkę, z którym ma syna Krzysztofa[potrzebny przypis].
