Halina Rudnicka

Halina Rudnicka
Ilustracja
Halina Rudnicka (1954)
Data i miejsce urodzenia

12 października 1909
Mława

Data i miejsce śmierci

21 kwietnia 1982
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

literatura piękna
literatura dla dzieci i młodzieży

Epoka

literatura współczesna

Grób Haliny Rudnickiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Halina Irena Rudnicka z domu Hausman (ur. 12 października 1909 w Mławie, zm. 21 kwietnia 1982 w Warszawie) – polska nauczycielka, pisarka i publicystka; fundatorka biblioteki, oddziału Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy.

Życiorys

Urodziła się w Mławie. Córka Józefa Hausmana, murarza i Ludwiki z Laskowskich. Ojciec był właścicielem kamienicy przy ulicy Krzynowłodzkiej, którą wcześniej wybudował.

Uczyła się w miejscowym prywatnym Gimnazjum Żeńskim A. Mrozowskiej. Następnie ukończyła filologię polską (1934) i studium pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała jako nauczycielka w gimnazjum w Słonimie, gdzie w okresie niemieckiej okupacji brała udział w tajnym nauczaniu. W 1945 roku zamieszkała na stałe w Warszawie i podjęła pracę w Ministerstwie Oświaty. Zadebiutowała w 1948 roku na łamach prasy. Zaistniała wówczas jako prozaik, pedagog, publicystka i autorka podręczników. Jej książki przetłumaczono m.in. na język czeski i język hebrajski.

Od 1945 roku była członkinią PPR, a od 1948 – PZPR.

Pochowana na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera C37-7-4).

Książki

Odznaczenia, nagrody i wyróżnienia