Historia
Początki i We Only Love You
Rebecca i Ryan Coseboom zaczęli wspólnie tworzyć muzykę na początku lat 90. w Santa Cruz. Według AllMusic współpracowali muzycznie od 1992 roku, a następnie przenieśli się do San Francisco, gdzie utworzyli zespół Anymore. Ryan Coseboom wspominał, że w drugiej połowie lat 90. działalność Anymore stopniowo przesuwała się od muzyki gitarowej w stronę elektroniki. Materiał, który Rebecca i Ryan nagrali jako projekt poboczny, stał się początkiem Halou.
Pierwszym albumem Halou był We Only Love You, wydany w 1998 roku przez niezależną wytwórnię Bedazzled. Wkrótce po jego wydaniu wytwórnia zakończyła działalność, co ograniczyło dystrybucję albumu, choć według AllMusic nagrania zyskały zainteresowanie niezależnych rozgłośni radiowych.
Mikael Eldridge, znany jako Count, uczestniczył już w realizacji pierwszego albumu jako inżynier dźwięku i współpracownik przy produkcji wokali, choć nie grał jeszcze na nim jako członek zespołu.
Wiser
Drugi album grupy, Wiser, ukazał się w 2001 roku nakładem Nettwerk. Na płycie rozwinięto elektroniczne brzmienie pierwszego albumu, dodając m.in. żywą perkusję, kontrabas i wiolonczelę. Był to także pierwszy album Halou, na którym Count wystąpił jako instrumentalista; był ponadto współproducentem, inżynierem dźwięku i odpowiadał za miks.
Recenzent AllMusic Matt Borghi zwracał uwagę na połączenie syntezatorów, elektronicznej produkcji i breakbeatowej rytmiki z wokalem Rebekki Coseboom, wskazując na podobieństwa do takich wykonawców jak Portishead, Sneaker Pimps i Everything but the Girl.
Wholeness & Separation
Trzeci album studyjny, Wholeness & Separation, został wydany 23 maja 2006 roku. W tym okresie Halou tworzyli Rebecca Coseboom, Ryan Coseboom i Count. „San Francisco Chronicle” opisywał zespół jako trio złożone z wokalistki i dwóch producentów, którego twórczość łączyła elektronikę z instrumentami akustycznymi.
Muzyka na Wholeness & Separation zawierała zarówno rozbudowane partie gitarowe, jak i utwory o bardziej oszczędnych, elektronicznych aranżacjach. Jo-Ann Greene z AllMusic zwracała uwagę na obecność elementów ambientu, muzyki klubowej i rocka oraz duże zróżnicowanie stylistyczne albumu.
W tym samym roku „Los Angeles Times” określił Halou jako zespół z San Francisco o brzmieniu inspirowanym trip hopem.
Halou i Stripmall Architecture
W 2008 roku grupa wydała czwarty album zatytułowany Halou oraz minialbum Sawtooth. Oficjalna strona zespołu określa Halou jako czwarty album grupy.
Przy nagraniach z tego okresu współpracował Robin Guthrie z zespołu Cocteau Twins. Ryan Coseboom wyjaśniał w rozmowie z magazynem „Wired”, że Guthrie poznał członków Halou podczas pracy w tym samym studiu i zagrał później na kilku ich utworach.
W tym okresie Rebecca i Ryan Coseboom rozpoczęli również działalność jako Stripmall Architecture. Projekt rozwijał część pomysłów Halou, wykorzystując obok elektroniki m.in. wiolonczelę, gitary, ksylofony, niewielkie organy i nietypowe źródła dźwięku.
W 2008 roku Halou przerwało działalność nagraniową i koncertową. Rebecca i Ryan Coseboom kontynuowali w kolejnych latach działalność jako Stripmall Architecture.
Reaktywacja
W 2015 roku Halou wznowiło działalność. SomaFM, zapowiadając występ zespołu podczas obchodów 15-lecia stacji, informowało, że grupa powraca po przerwie rozpoczętej w 2008 roku.
W 2019 roku ukazał się album Brutalism for Lovers. W kolejnych latach zespół wydał m.in. rozszerzoną wersję wcześniejszego materiału Albatross (2020), minialbum Welcome Stranger oraz The Butcher's Bill.
The Butcher's Bill ukazał się 28 czerwca 2024 roku. Materiał nagrali Rebecca Coseboom, Ryan Coseboom, perkusista Sergey Ledovskiy i basista Andrei Pasternak, przy współudziale Eriki Mulkey grającej na pianinie elektrycznym Rhodes. Za miks i mastering odpowiadał Count.
W 2025 roku zespół wydał Lean Into the Gravity: Unfinished and Abandoned 2015–2022, zbiór niedokończonych nagrań demonstracyjnych z lat 2015–2022, poddanych remasteringowi przez Counta.
W 2026 roku, z okazji 20-lecia Wholeness & Separation, przygotowano zremasterowane wznowienie albumu, rozszerzone o sześć dodatkowych utworów.
Styl muzyczny
Twórczość Halou opiera się na zestawianiu programowanej elektroniki z instrumentami akustycznymi i elektrycznymi. AllMusic klasyfikuje grupę przede wszystkim jako wykonawcę muzyki elektronicznej, natomiast inne źródła określają jej twórczość jako downtempo, dream pop lub muzykę inspirowaną trip hopem.
W okresie Wiser i Wholeness & Separation zespół wykorzystywał m.in. syntezatory, samplery, gitary, perkusję, kontrabas i wiolonczelę. Ryan Coseboom określał muzykę Halou jako skupioną przede wszystkim na zestawianiu brzmień i budowaniu atmosfery, a nie na prezentowaniu technicznej wirtuozerii instrumentalistów.
Charakterystycznym elementem brzmienia zespołu jest wokal Rebekki Coseboom. „San Francisco Chronicle” opisywał muzykę grupy jako spokojną, introspektywną i opartą na połączeniu elektronicznych oraz akustycznych instrumentów.
