Hanazono-jinja

Hanazono-jinja
花園神社
Ilustracja
Haiden
Państwo

 Japonia

Miejscowość

Tokio

Typ budynku

chram

Rozpoczęcie budowy

XVII wiek

Położenie na mapie Tokio
Mapa konturowa Tokio, w centrum znajduje się punkt z opisem „Hanazono-jinja”
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Hanazono-jinja”
Położenie na mapie prefektury Tokio
Mapa konturowa prefektury Tokio, po prawej znajduje się punkt z opisem „Hanazono-jinja”
Ziemia35°41′36,79″N 139°42′18,66″E/35,693553 139,705183
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hanazono-jinja (jap. 花園神社) – chram shintō w Tokio, w dzielnicy Shinjuku, w Japonii. Jest ośrodkiem kultu Inari, opiekuńczego bóstwa uprawy ryżu i pięciu zbóż.

Historia

Początki chramu nie są znane. Wiadomo jednak, że istniał już w 1590 roku, kiedy Ieyasu Tokugawa przejął Edo (ob. Tokio). Wkrótce potem, w 1603 roku, Ieyasu ustanowił Edo stolicą Japonii. W ramach przydziałów ziemi w latach 1624–1644 jeden z wasali otrzymał ziemię od siogunatu pod budowę swojej rezydencji na obszarze, który obejmował teren chramu. Otrzymał on rekompensatę w postaci obecnej ziemi, która należała wcześniej do klanu Owari Ze względu na to, że była ona porośnięta wieloma kolorowymi kwiatami, uważa się, że od tego czasu pochodzi nazwa Hanazono, co tłumaczy się jako Ogród Kwiatowy.

Opis

Chram poświęcony jest kami bogactwa i płodności Inari, strzeże okolicy, jej mieszkańców, kupców, rzemieślników i artystów.

W przeszłości chram reprezentował synkretyzm shintō-buddyjski. Był bowiem połączony ze świątynią buddyjską szkoły shingon, a główny kapłan tej świątyni był jednocześnie głównym kapłanem chramu. W 1868 roku usunięto budynki buddyjskie z terenu chramu i przeznaczono go wyłącznie dla kultu sintoistycznego.

Festiwale

Chram jest miejscem comiesięcznych festiwali. Jednym z nich jest Festiwal Koguta (酉の市, Tori-no-ichi, Koguci Jarmark), który odbywa się w listopadzie i jest rodzajem japońskiego święta dziękczynienia. Jest wówczas udekorowany setkami lampionów. Festyn ten kojarzy się także z ozdobnymi, bambusowymi grabiami (kumade, „niedźwiedzia łapa”), które przynoszą szczęście i są kupowane jako talizman.

Galeria

Uwagi

  1. ↑ W piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.
  2. ↑ Inari → według klasycznego shintō, Uka-no-mitama-no-kami, bóstwo opiekuńcze uprawy ryżu i pięciu zbóż. Ich rodzaje zmieniały się na przestrzeni wieków i w zależności od regionów. Określenia używano także w odniesieniu do ziarna w ogóle, np. „obfitość pięciu ziaren” (owoce rosną obficie). Do „pięciu ziaren” zaliczano rośliny uprawne, które nie są zaliczane do „zbóż” oraz inne ważne uprawy, np. fasolę i konopie.
  3. ↑ Owari-Tokugawa (Owari Tokugawa-ke) → jedna z „trzech szanownych rodzin” (gosanke), które wywodziły się od najmłodszych synów Ieyasu Tokugawy, a więc należały do shimpan-daimyō.
  4. ↑ Kumade → bambusowe grabie służące m.in. do sprzątania jesiennych liści, w przeszłości „pazury” wykonywano także z żelaza, gdyż służyły także jako broń.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 花園神社縁起. Hanazono Shinto Shrine, 2004. [dostęp 2021-03-12]. (jap.).
  2. 1 2 3 Johannes Schonherr: Hanazono Shrine Shinjuku Tokyo. Japan Tourist Info, 2021. [dostęp 2021-03-12]. (ang.).
  3. ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1843. ISBN 4-7674-2015-6.
  4. ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 418, 1103. ISBN 978-4-385-13107-8.

Linki zewnętrzne