Hans Cloos

Hans Cloos
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

18 listopada 1885
Magdeburg

Data i miejsce śmierci

26 września 1951
Bonn

profesor nauk o Ziemi
Specjalność: geologia
Alma Mater

Uniwersytet w Bonn
Uniwersytet w Jenie

Doktorat

1910
Technische Universität Bergakademie Freiberg

Habilitacja

1915

Profesura

1926

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Schlesische Friedrich-Wilhelms-Universität zu Breslau
Uniwersytet w Bonn

Hans Cloos (ur. 18 listopada (według innych danych 8 listopada) 1885 w Magdeburgu, zm. 26 września 1951 w Bonn) – niemiecki geolog, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Życiorys

Studia geologiczne odbywał na uniwersytetach w Bonn, Jenie i Freibergu, na tym ostatnim obronił w 1910 doktorat z badań nad jurą. Później prowadził badania jury wysp indonezyjskich, a później zlodowaceń przedkarbońskich w Południowej Afryce, będące podstawą habilitacji z 1915. W 1919 został wybrany na dyrektora Instytutu Geologii i Paleontologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od tego roku badał Sudety i ich przedpole (blok przedsudecki), wnosząc bardzo istotny wkład do poznania budowy geologicznej tego rejonu. Szczególnie ważne odkrycia dotyczyły granitoidów sudeckich, zwłaszcza ich ciosu oraz odtworzenia historii geologicznej Sudetów (pierwsze opracowanie regionalne poświęcone Sudetom – 1925).

Jego pierwszym doktorantem (w 1922) był Henryk Stenzel. W 1926 Hans Cloos przeniósł się na Uniwersytet w Bonn.

Prace

Lista publikacji Cloosa (źródło: Geolog. Rundschau, Sonderb.41, Maj 1953):

Przypisy

  1. ↑ Keith Young, Memorial: Henryk Bronislaw Stenzel (1899-1980), „Bulletin of the American Association of Petroleum Geologists”, 66 (2), 1982, s. 230–231 [dostęp 2024-04-05] (ang.).

Bibliografia