Harold Shapero

Harold Samuel Shapero (ur. 29 kwietnia 1920 w Lynn w stanie Massachusetts, zm. 17 maja 2013 w Cambridge w stanie Massachusetts) – amerykański kompozytor i pianista.

Życiorys

Studiował u Nicolasa Slonimsky’ego w Malkin Conservatory w Bostonie (1936–1937), prywatnie u Ernsta Křenka (1937), Waltera Pistona na Harvard University (1938–1941), Paula Hindemitha w Berkshire Music Center w Tanglewood (1940) oraz Nadii Boulanger w Longy School w Cambridge (1942–1943). W 1940 roku został nagrodzony Rome Prize za utwór 9-Minute Overture. Laureat stypendium Guggenheima (1947 i 1948) oraz Fulbrighta (1948). Wspólnie z Arthurem Bergerem i Leonardem Bernsteinem zorganizował wydział muzyczny na Brandeis University w Waltham, gdzie wykładał od 1952 do 1985 roku. Od 1966 roku był kierownikiem działającego na tej uczelni studia muzyki elektronicznej.

Tworzył w stylistyce neoklasycznej, nawiązując do dorobku Igora Strawinskiego i Waltera Pistona. Wykorzystywał też elementy jazzu.

(na podstawie materiałów źródłowych)

Hebrew Cantata na sopran, alt, tenora, baryton, chór, flet, trąbkę, skrzypce, harfę i organy (1954)
2 Hebrew Songs na tenora i fortepian (1970); także wersja na tenora, fortepian i orkiestrę smyczkową (1980)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 239–240. ISBN 978-83-224-0865-0.
1 2 3 4 5 6 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3295. ISBN 0-02-865530-3.
↑ Anthony Tommasini: Harold Shapero, American Neo-Classical Composer, Dies at 93. nytimes.com, 2013-05-21. [dostęp 2024-05-14]. (ang.).