| Data i miejsce urodzenia |
20 października 1952 |
|---|---|
| Data śmierci |
27 grudnia 2005 |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od końca lat 60. |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Hartmut Enke (ur. 20 października 1952, zm. 27 grudnia 2005) – niemiecki basista, najbardziej znany z występów w zespole Ash Ra Tempel (1970–1973).
Hartmut Enke pod koniec lat 60. występował w zespole swojego szkolnego kolegi, Manuela Göttschinga, The Steeple Chase Blues Band. Około 1970 roku muzycy tworzący zespół stwierdzili, że brakuje im dobrego sprzętu, aby sprostać konkurentom. Na poszukiwania sprzętu został wysłany do Anglii Enke. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności kupił 4 duże kolumny głośnikowe firmy WEM, należące wcześniej do zespołu Pink Floyd i przywiózł je do Berlina. Kiedy Göttsching i Enke pojawili się w studiu ze swoim nowym sprzętem, spotkał ich Klaus Schulze, który właśnie opuścił Tangerine Dream i szukał nowego zajęcia. Na widok wzmacniaczy wnoszonych do studia, zaproponował obu muzykom założenie zespołu. Propozycja została przyjęta i powstał Ash Ra Tempel. Dwa tygodnie później dał w Berlinie swój pierwszy, niewielki koncert. Dzięki częstym występom zdobył po pół roku popularność w całym mieście. W 1971 roku zadebiutował na rynku fonograficznym albumem sygnowanym własną nazwą.
Enke wniósł istotny wkład w realizację albumów Ash Ra Tempel, Schwingungen, Seven Up i Join Inn. Jednak w lutym 1973 roku, u szczytu możliwości twórczych zespołu, podjął radykalną decyzję o odejściu na zawsze z branży muzycznej. Dokładne przyczyny jego odejścia nie były znane, ale przypuszczalnie chodziło o osobiste wyczerpanie i rozczarowanie branżą. Od tego czasu żył w odosobnieniu, z dala od opinii publicznej. Zmarł w 2005 roku mając 53 lata.