| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Ash Ra Tempel | ||||
| Wydany |
10 kwietnia 1973 | |||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
grudzień 1972 | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
43:33 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent | ||||
| Oceny | ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
Join Inn – 4. album studyjny zespołu Ash Ra Tempel, wydany 10 kwietnia 1973 roku w Niemczech nakładem wytwórni Ohr jako płyta winylowa, wznowiony w 1991 roku we Francji nakładem wytwórni Spalax jako CD.
Później kilkakrotnie wznawiany.
Powstaniu albumu Join Inn w 1972 roku towarzyszył zbieg okoliczności. Klaus Schulze, współzałożyciel Ash Ra Tempel, który już po pierwszym albumie, zatytułowanym nazwą zespołu zrezygnował z gry w nim, niespodziewanie powrócił na czwartym albumie jako perkusista i klawiszowiec. Tym razem jednak wystąpił jako „gość specjalny” u boku Manuela Göttschinga, Hartmuta Enkego i Rosi Müller, co pokazuje okładka albumu, na której Schulze został przedstawiony oddzielnie. Przed nagraniem albumu muzycy Ash Ra Tempel i Schulze spotkali się przypadkiem, aby nagrać muzykę do albumu Tarot Waltera Wegmüllera, po czym zdali sobie sprawę, że mają potencjał, aby wspólnie zrealizować album. Materiał został zarejestrowany w grudniu, w Stommeln.
Album zawiera dwa utwory, reprezentujące dwa gatunki muzyczne, uprawiane przez zespół: krautrock i muzykę kosmiczną. 19-minutowy „Freak'n'roll” stanowi rodzaj improwizowanego jam session, w którym Schulze gra na perkusji, Enke realizuje ciężkie linie basowe, a Göttsching gra ostre riffy gitarowe. W 24-minutowym utworze „Jenseits” Schulze gra na Synthi A i na organach, tworząc senne drony i wzniosłe akordy. na tle których Göttsching improwizuje. Utwór uzupełnia podkład basowy, realizowany przez Enkego i delikatna narracja Rosi Müller.
Płyta winylowa (1973)Lista i informacje według źródła: Seite 1
Seite 2
|
Płyta CD (1991)Lista i informacje według źródła:
|
François Couture z AllMusic jest zdania, że „nie jest to Ash Ra Tempel w najlepszym wydaniu, ale nadal jest to świetne ćwiczenie z muzycznego śnienia późną nocą, które spodoba się fanom Tangerine Dream z okresu Phaedry nie zniekształcając jednocześnie tego aspektu twórczości grupy. W połączeniu te dwa utwory stanowią bardzo dobre wprowadzenie do pierwszych kilku lat działalności Ash Ra Tempel”.
W opinii Thoralfa Koßa z Musikreviews.de „rok 1972 był najbardziej twórczym rokiem w długiej historii zespołu Ash Ra Tempel. W tym roku powstały trzy albumy, z których ostatnim był Join Inn – całkowicie nieplanowany, ale ostatecznie będący arcydziełem wielkiej sztuki improwizacji, który prawdopodobnie należy do najbardziej niezwykłych i wyjątkowych zjawisk w historii muzyki niemieckiej i [którego] nie może zabraknąć w żadnej «księdze historii muzyki»! Join Inn, a zwłaszcza Ash Ra Tempel, są wzorem i przykładem tej epoki i muzyki, którą błędnie nazywa się krautrockiem”.
