Życiorys
Urodził się w 1929 w Jędrysku, wsi położonej w powiecie tarnogórskim. Ukończył Liceum Ogólnokształcące Męskie w Tarnowskich Górach, po czym studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Należał do uczniów prof. Stanisława Rosponda i Witolda Taszyckiego. Po otrzymaniu tytułu magistra polonistyki zamieszkał w Opolu, gdzie podjął pracę jako nauczyciel języka polskiego w liceum ogólnokształcącym. 1 września 1955 roku został zatrudniony w Katedrze Języka Polskiego opolskiej WSP. Na uczelni tej zrobił błyskotliwą karierę, będąc jej pierwszym doktorantem. Przeszedł tam ponadto przez wszystkie szczeble kariery zawodowej, w 1960 – uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych, w 1967 – habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim, w 1973 – Rada Państwa nadała mu tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1982 – profesora zwyczajnego.
Był jednym z najwybitniejszych polskich onomastów. Był bardzo płodny naukowo oraz aktywny. Recenzował wiele prac, angażował się społecznie i należał do jednych z pierwszych osób, które podjęły starania o utworzenie w Opolu Uniwersytetu. W kierowanej przez siebie katedrze skupił wielu zdolnych asystentów i adiunktów, doprowadzając do tego, iż opolska polonistyka stała się czołowym ośrodkiem językoznawczym w kraju. Zmarł niespodziewanie w Opolu w 1986 roku.
