Życiorys
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1946–1950. Począwszy od 1951 został asystentem Prof. Rafała Taubenschlaga, pod którego przewodnictwem przepracował osiem lat w Instytucie Praw Antycznych i Papirologii UW. W 1957 r. uzyskał na podstawie pracy „The Iuridicus Alexandreae” stopień kandydata nauk historycznych. W latach 1958–9 studiował na Uniwersytecie w Munster pod kierunkiem prof. Maxa Kasera. Habilitację uzyskał w 1964 na podstawie pracy „Zaręczyny w prawie rzymskim”. W 1971 uzyskał profesurę nadzwyczajną, a w 1988 profesurę zwyczajną. Wykładał na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Akademii Teologii Katolickiej. Jego dorobek naukowy i dydaktyczny był znaczący: opublikował ponad 100 prac naukowych. Redaktor „The Journal of Juristic Papyrology”. Promował pięciu doktorów.
W latach 1990–1994 był ambasadorem Polski przy Stolicy Apostolskiej i Zakonie Kawalerów Maltańskich. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Commendatore dell'Ordine al Merito della Repubblica Italiana.
Jego uczniami są wybitni współcześni romaniści polscy: Maria Zabłocka, Jan Zabłocki, Tomasz Giaro, Bronisław Sitek, Franciszek Longchamps de Berier.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 193-6-7).