Herman De Croo

Herman De Croo
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1937
Opbrakel

Przewodniczący Izby Reprezentantów
Okres

od 1 lipca 1999
do 12 lipca 2007

Przynależność polityczna

Open VLD

Poprzednik

Raymond Langendries

Następca

Herman Van Rompuy

Odznaczenia

Herman Francies Joseph De Croo (ur. 12 sierpnia 1937 w Opbrakel) – belgijski polityk i prawnik, były minister w kilku rządach, w latach 1995–1997 przewodniczący Flamandzkich Liberałów i Demokratów (VLD), od 1999 do 2007 przewodniczący Izby Reprezentantów. Ojciec Alexandra De Croo.

Życiorys

Ukończył w 1961 studia prawnicze na Université Libre de Bruxelles (ULB), uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Przez rok był stypendystą Programu Fulbrighta w Chicago Law School. W 1961 rozpoczął praktykę w zawodzie prawnika w Oudenaarde. Prowadził także działalność akademicką na ULB (do 1968) i jako profesor na Wydziale Prawa Wolnego Uniwersytetu Brukselskiego (1986–2005).

Przystąpił do flamandzkich liberałów (Partii na rzecz Wolności i Postępu, w 1992 przekształconej w ugrupowanie Flamandzcy Liberałowie i Demokraci). Od 1964 do 1971 był burmistrzem Michelbeke, w 2000 objął stanowisko burmistrza Brakel. W 1968 po raz pierwszy został wybrany do Izby Reprezentantów. W powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach do 1987 włącznie. W latach 1991–1995 był członkiem Senatu. W 1995 powrócił do Izby Reprezentantów, utrzymywał mandat w 1999, 2003, 2007, 2010, 2014 i 2019.

Pełnił kilkakrotnie funkcje rządowe. Był ministrem edukacji narodowej (1974–1977), ministrem poczty, telefonii i telegrafów (PTT) oraz emerytur (1980), ministrem komunikacji i PTT (1981–1985) oraz ministrem komunikacji i handlu zagranicznego (1985–1988).

W latach 1995–1997 stał na czele Flamandzkich Liberałów i Demokratów. Od 1999 do 2007 przez dwie kadencje sprawował urząd przewodniczącego Izby Reprezentantów, następnie przez dwa lata był wiceprzewodniczącym niższej izby krajowego parlamentu. W 2010 odnowił mandat na kolejną kadencję, a w 2014 został wybrany do Parlamentu Flamandzkiego (reelekcja w 2019).

W 2004 przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Uhonorowany tytułem ministra stanu.

Przypisy

  1. ↑ Leaders of Belgium. terra.es. [dostęp 2022-08-06]. (ang.).
  2. ↑ Informacje na stronie polling2014.belgium.be. [dostęp 2022-08-06]. (ang.).
  3. ↑ Informacje na stronie polling2019.belgium.be. [dostęp 2022-08-06]. (ang.).
  4. ↑ M.P. z 2005 r. Nr 9, poz. 162 (ISAP)

Bibliografia