Hermann Feldmann

Hermann Feldmann
Ilustracja
Hermann Feldmann (przed 1900)
Data urodzenia

ok. 1826/1827

Data i miejsce śmierci

1 listopada 1909
Kraków

Stanowisko

c. k. inspektor Dyrekcji Policji w Krakowie

Odznaczenia
Medal Waleczności (Austro-Węgry) Medal Wojenny (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Cywilnej (w czasie pokoju) Medal Honorowy za Czterdziestoletnią Wierną Służbę (cywilny) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława IV klasy (Imperium Rosyjskie)

Hermann Feldmann (ur. ok. 1826/1827, zm. 1 listopada 1909 w Krakowie) – żołnierz, c.k. inspektor policji w Krakowie.

Życiorys

Urodził się około 1826/1827. W 1846 wstąpił do Armii Cesarstwa Austriackiego. Podczas wojny austriacko-piemonckiej jako podoficer walczył pod komendą Josepha Radetzky’ego odbywając kampanię w 1848 i w 1849. W tym okresie brał udział w bitwie pod Custozą (24-25 lipca 1848), bitwie pod Mortarą (21 marca 1849), bitwie pod Novarą (23 marca 1849).

W 1857 wstąpił do cywilnej służby państwowej rozpoczynając pracę w C. K. Dyrekcji Policji w Krakowie. Był uważany za urzędnika dysponującego umiejętnościami kryminalistycznymi, niespożytą energią, bezinteresownym charakterem i pracującego z niestrudzoną pilnością. W trakcie powstania styczniowego 1863 zręcznym prowadzeniem swojej służby miał zyskać sympatię polskich działaczy niepodległościowych i doprowadzić do aresztowania wielu rosyjskich szpiegów. Podczas wielu lat swojej pracy zawodowej zakończył sukcesem śledztwa w dwóch szczególnie głośnych sprawach kryminalnych, wzbudzających sensacje w latach 70.. Pierwszą z nich było odnalezienie zrabowanego skarbu z kościoła Mariackiego w Krakowie (potem odmówił przyjęcia nagrody oferowanej za to przez Polaków). Drugą było doprowadzenie do schwytania defraudanta Landesbergera. Obie sprawy uchodziły za sensacyjne. Podczas swojej wieloletniej służby Feldmann miał doprowadzić do zatrzymania ponad 5000 przestępców.

Pracował w Krakowie na stanowisku inspektora w zawodzie kryminalistyka. W styczniu 1900 w wieku 74 lat odszedł ze stanowiska w stan spoczynku po 56 latach służby, w tym 13 lat wojskowej i 43 cywilnej. W prasie austriackiej pisano wtedy, że odchodzi jedna z ulubionych postaci miasta Jagiellonów. W późniejszych latach jako emerytowany c.k. inspektor zamieszkiwał w Krakowie przy ul. Jasnej 2.

Zmarł 1 listopada 1909 w Krakowie. Był jednym z ostatnich żyjących żołnierzy armii Radetzky’ego.

Miał trzech synów, którymi według stanu z początku 1900 byli:

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Der älteste österreichische Criminalist. Inspector Feldmann pensionirt. „Neues Wiener Journal”. Nr 2238, s. 3, 17 stycznia 1900. (niem.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Co słychać w mieście?. „Nowiny”. Nr 250, s. 3, 3 listopada 1911.
  3. 1 2 3 Z Krakowa. „Kurjer Lwowski”. Nr 513, s. 4, 3 listopada 1903.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Der älteste österreichische Criminalist. „Österreichische Illustrierte Zeitung”. Nr 14, s. III, 28 stycznia 1900. (niem.).
  5. ↑ Księga adresowa Krakowa. 1907, s. 133.
  6. ↑ Stefana Mikulskiego Wielka Księga Adresowa Stoł. Król. Miasta Krakowa i Król. Woln. Miasta Podgórza. R. 4, 1908. s. 40.
  7. ↑ Według stanu z 1912 już nie figurował w spisie. Stefana Mikulskiego Wielka Księga Adresowa Stoł. Król. Miasta Krakowa i Król. Woln. Miasta Podgórza. R. 7, 1912. s. 55.
  8. 1 2 3 4 Zgon weterana Radeckiego. „Nowości Illustrowane”. Nr 45, s. 13, 6 listopada 1909.
  9. ↑ Zgon urzędnika-Polaka w Wiedniu. „Nowości Illustrowane”. Nr 21, s. 9-10, 22 maja 1909.
  10. ↑ Z żałobnej karty. „Nowości Illustrowane”. Nr 5, s. 9, 3 lutego 1917.