Uczył się harmonii oraz gry na fortepianie u Louisa Köhlera. W latach 1858–1860 studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie w Królewcu, działał też jako pianista i dyrygent zespołów amatorskich. Od 1860 do 1862 roku uczył się w konserwatorium Sterna w Berlinie, gdzie jego nauczycielami byli Hans von Bülow (fortepian i kontrapunkt), Julius Stern (dyrygentura) i Hugo Ulrich (kompozycja). W latach 1862–1863 był dyrektorem Meichsner Gesangverein w Berlinie. Od 1863 do 1872 roku pełnił funkcję organisty i dyrygenta chóru w katedrze w Winterthur. W 1870 roku osiadł w Hottingen koło Zurychu. W latach 1871–1873 pisał jako krytyk muzyczny do „Neue Zürcher Zeitung”. Zmarł na gruźlicę.
Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe
Symfonia e-moll (1865–1867; partytura zniszczona przez wdowę po kompozytorze)