

Hermann Munk (ur. 3 lutego 1839 w Poznaniu, zm. 10 stycznia 1912 w Berlinie) – niemiecki fizjolog, brat Immanuela Munka.
Studiował na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie w Getyndze, w 1862 został Privatdozentem na Uniwersytecie w Berlinie. W 1869 został docentem, a w 1876 profesorem fizjologii na uczelni weterynaryjnej w Berlinie. Od 1880 był członkiem zwyczajnym Pruskiej Akademii Nauk. Zajmował się przede wszystkim neurofizjologią i neuroanatomią. Jego studentami byli m.in. Max Lewandowsky i Max Rothmann.
Żonaty z Olgą Jaffe (1851–1914).