Hesperos

Fosforos, Selene i Hesperos, marmurowy ołtarz z II wieku, Luwr, Paryż
Stanisław Wyspiański: Jutrzenka, Fosforos, Hesperos, Helios, rysunek ołówkiem do Iliady, Muzeum Narodowe w Warszawie

Hesperos (Hesper, Hesperus, Gwiazda Wieczorna; stgr. Ἓσπερος Esperos ‘wieczorny’, łac. Vesper, Vesperus ‘wieczorny’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie Gwiazdy Wieczornej (planety Wenus).

Był bóstwem związanym z kultem ciał niebieskich (astrolatrią). Uosabiał planetę Wenus, gdy była widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca.

Uchodził za syna Eos i tytana Astrajosa (lub Kefalosa) albo Atlasa (lub był bratem Atlasa). Nie odgrywał większej roli w greckim panteonie.

Pierwotnie Fosforos i Hesperos byli uważani za odrębne postacie, natomiast w późniejszym czasie – za jedno bóstwo.

W starożytnej Grecji imieniem boga nazywano planetę Wenus, gdy była widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca. Od słowa Hesperos pochodzi łacińska nazwa rodzaju roślin z rodziny kapustowatych – Hesperis (wieczornik).

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Autorzy hellenistyczni identyfikowali Hesperosa z gwiazdą Fosforos.

Przypisy

  1. ↑ Gwiazda Wieczorna. sjp.pwn.pl. [dostęp 2010-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)]. Cytat: „Gwiazda Wieczorna «planeta Wenus nad horyzontem po zachodzie Słońca»”.
  2. 1 2 Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Vydavateľstvo Obzor, 1987, s. 643. (słow.).
  3. ↑ Homer: Iliada. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1968, s. 378. Cytat: „A jak, gdy ziemię w czarnych cieniach noc zagrzebie, Hesper swym blaskiem gwiazdy przygasza na niebie [...]”.
  4. 1 2 Aaron J. Atsma: Eosphoros and Hesperos. theoi.com. [dostęp 2009-11-05]. (ang.).
  5. 1 2 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 143–144. ISBN 83-04-04673-3.
  6. ↑ Hesperis. [w:] Compleat Botanika [on-line]. [dostęp 2010-03-26]. (ang.).

Bibliografia