Hilairit
 Okaz z Kanady | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na2Zr[SiO3]3·3H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, romboedralny, wydłużony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,724 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bladobrązowa, ciemnobrązowa, biała, żółta, różowa, czerwona; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, porcelanowy |
| Współczynnik załamania |
1,596–1,609 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,013 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DM.10 |
Hilairit – rzadki minerał z rodziny krzemianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie heksagonalnym lub trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, romboedralnym i wydłużonym. Jest minerałem kruchym oraz przezroczystym do nieprzezroczystego. Posiada białą rysę szklisty bądź porcelanowy połysk.
Występowanie
Występuje w pustkach miarolitowych i żyłach pegmatytowych w syenicie nefelinowym w intruzji kompleksu gabro-sjenitowego o charakterze alkalicznym. Towarzyszą mu zwykle analcym, kalcyt, natrolit, piryt, villiaumit, mikroklin, fluoryt, galena, egiryn, albit, chloryty, sfaleryt, katapleiit, elpidyt, epididymit, gaidonnayit, gonnardyt oraz tuperssuatsiait. Spotykany jedynie w Australii (Nowa Południowa Walia), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Quebec), Indiach (Bengal Zachodni), Namibii (Khomas), Norwegii (Telemark, Vestfold), Portugalii (Faro), Rosji (obwód murmański, Tuwa) i RPA (Gauteng, Prowincja Północno-Zachodnia).