 nr rej. z 10.06.1964 | |
 Ruiny klasztoru | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Rodzaj klasztoru | |
| Typ zakonu |
męski |
| Założyciel klasztoru | |
| Styl |
Namŏhrang |
| Materiał budowlany |
drewno |
| Data budowy | |
| Data zamknięcia |
XIX wiek |
Położenie na mapie Korei Południowej  | |
 37°51′00″N 127°06′28″E/37,850111 127,107778 | |
Hoeam sa (kor. 회암사, pol. Klasztor Skały Starej Sosny) – koreański klasztor.
Klasztor został wybudowany w 1328 roku na zboczu góry Ch'ŏnbo przez indyjskiego mnicha Zhikonga (kor. Jigong), chociaż są przypuszczenia, że powstał jednak wcześniej. Według zapisów w dokumentach budowlanych klasztoru Hoeam napisanych przez Yi Saeka we wczesnych latach dynastii Chosŏn, założyli go wyznawcy indyjskiego mnicha Jigonga.
Tonggukyŏjlsŭngram zawiera w tomie 2 informacje z 1174 r., że „Poselstwo dynastii Kin zostało przyjęte w klasztorze Hoeam”. Z kolei w tekście steli mistrza sŏn T’aego Pou (1301–1382) Pou Taegowonjŭngguksa Powŏlsŭnqqonq T'apbi napisano, że mistrz T’aego został mnichem w Hoeamsa w wieku lat 13.
W klasztorze tym przebywał mistrz sŏn Naong Hyegun (1320–1376), który pod koniec życia odnowił go. Jego najbardziej znany uczeń Muhak Chach’o (1317–1407) mieszkał i praktykował w tym klasztorze.
Już we wczesnym okresie Chosŏn był to największy klasztor w Korei. Założyciel dynastii Yi (Chosŏn) król Yi Sŏnggye po abdykacji prowadził w tym klasztorze ascetyczne życie. Królowa Chŏnghuiwanghu (żona króla Sejo) przez kilkanaście lat rozbudowywała klasztor.
Następnie klasztor został spalony jako wyraz polityki konfucjańskich władz dynastii Chosŏn. Resztki klasztoru egzystowały jeszcze w wieku XIX, kiedy to ostatecznie klasztor zamknięto.
Dziś pozostały jedynie imponujące resztki fundamentów, a ruiny są Historycznym Miejscem nr 128.
Około 500 metrów powyżej Hoeam sa, znajduje się miejsce uprzedniej lokalizacji klasztoru, gdzie pozostały liczne cenne pozostałości:
