Alex Callier, Luka Cruysberghs i Raymond Geerts z zespołu Hooverphonic (2019) | |
| Rok założenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Gatunek | |
| Wydawnictwo | |
| Skład | |
| Alex Callier Raymond Geerts Geike Arnaert (1998–2008, od 2020) | |
| Byli członkowie | |
| Frank Duchêne (1995–1999) Liesje Sadonius (1995–1996) Kyoko Baertsoen (1996–1998) Noémi Wolfs (2010–2015) Luka Cruysberghs (2018–2020) | |
| Współpracownicy | |
| Steven Van Havere Frank Durchene Cedric Murrath | |
| Strona internetowa | |
Hooverphonic – belgijski zespół muzyczny, założony w 1995, wykonujący muzykę z pogranicza popu, rocka alternatywnego, indie rocka i dream popu.
Na rynku fonograficznym debiutowali w 1996 albumem studyjnym pt. A New Stereophonic Sound Spectacular, który wydali jako Hoover. Następnie zmienili nazwę zespołu i do 2024 wydali jeszcze jedenaście albumów: Blue Wonder Power Milk (1998), The Magnificent Tree (2000), Hooverphonic Presents Jackie Cane (2002), No More Sweet Music (2005), The President of the LSD Golf Club (2007), The Night Before (2011), Reflection (2013), In Wonderland (2016),Looking for Stars (2018), Hidden Stories (2021) i Fake Is The New Dope (2024). Pięć wydanych przez nich płyt (w tym jedna koncertowa i jedna kompilacyjna) dotarło na szczyt listy najchętniej kupowanych albumów w Belgii. Za sprzedaż swoich płyt i singli otrzymali jedną podwójnie platynową płytę, pięć platynowych i sześć złotych.
W 2020 mieli reprezentować Belgię w Konkursie Piosenki Eurowizji, ale wydarzenie zostało odwołane z powodu pandemii COVID-19. Zespół wystąpił z utworem „The Wrong Place” w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2021 i zajął 19. miejsce w finale po zdobyciu 74 punktów, w tym 3 pkt od telewidzów (22. miejsce) i 71 pkt od jurorów (13. miejsce).