Horace Henderson lub Horace W. Henderson (ur. 22 listopada 1904 w Cuthbert, zm. 29 sierpnia 1988 w Denver) – amerykański aranżer, pianista i bandlider jazzowy, brat Fletchera Hendersona. Był związany z orkiestrami Fletchera Hendersona, Dona Redmana, Benny’ego Goodmana i Charliego Barneta, występował także jako akompaniator Leny Horne i Billie Holiday. Jego znaczenie wiąże się przede wszystkim z aranżacją big-bandową okresu swingu.
Pobierał lekcje fortepianu od około 14. roku życia. Podczas studiów na Wilberforce University występował z własnym zespołem Collegians, z którym grał lokalnie, w trasie oraz latem 1925 w Nowym Jorku. W składzie tym pojawiali się m.in. Freddie Jenkins, Benny Carter i Rex Stewart. Po ukończeniu studiów Henderson nadal prowadził Collegians; w 1927 wygrał w Detroit pojedynek orkiestr z McKinney’s Cotton Pickers, a od lutego 1928 występował z zespołem w Savoy Ballroom. Po odejściu z tej formacji grał w zespole Sammy’ego Stewarta, a w październiku 1928 zreorganizował Collegians pod nazwą Stompers; w składzie znalazł się wówczas młody Roy Eldridge.
W latach 30. XX wieku działał w Nowym Jorku, nagrywał m.in. z Chocolate Dandies i zespołem Fletchera Hendersona, pracował też jako pianista i aranżer u Dona Redmana. Od około maja 1933 ponownie był związany z orkiestrą brata jako pianista i aranżer, komponując i przygotowując kolejne opracowania. W następnych latach pisał aranżacje dla Benny’ego Goodmana, prowadził własny big-band w Chicago, przejął orkiestrę Nata Towlesa, a w Nowym Jorku został etatowym aranżerem Charliego Barneta.
W latach 1942–1943 służył jako bandlider w armii, później pracował jako akompaniator, aranżer i kierownik tras koncertowych Leny Horne. Od lat 50. XX wieku występował głównie z małymi zespołami; od 1964 mieszkał w Denver, gdzie pod koniec lat 60. XX wieku zaczął grać także na organach. Co najmniej 30 aranżacji napisanych dla zespołów Fletchera Hendersona zidentyfikowano jako prace Horace’a Hendersona. Jego opracowania cechowała wyrazista rytmika; jako przykład jego stylu wskazywana jest m.in. aranżacja utworu „Christopher Columbus”. Choć nie był znany przede wszystkim jako pianista, zwracano uwagę na jego dynamiczną rytmikę i nowocześniejszą, w porównaniu z Fletcherem Hendersonem, melodykę gry.