Horodniany

Horodniany
wieś
Ilustracja
Horodniany, centrum miejscowości
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

białostocki

Gmina

Juchnowiec Kościelny

Wysokość

126 m n.p.m.

Liczba ludności (2011)

267

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

16-001

Tablice rejestracyjne

BIA

SIMC

0031294

Położenie na mapie gminy Juchnowiec Kościelny
Mapa konturowa gminy Juchnowiec Kościelny, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Położenie na mapie powiatu białostockiego
Mapa konturowa powiatu białostockiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Horodniany”
Ziemia53°05′20″N 23°06′26″E/53,088889 23,107222
Multimedia w Wikimedia Commons

Horodniany – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Juchnowiec Kościelny.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Horodniany. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 678.

Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Rzemieślnika w Księżynie.

Historia

Wikipedia:Weryfikowalność
Ta sekcja od 2012-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w sekcji mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji.
Uczniowie szkoły w Horodnianach, wśród nich nauczyciel Zygmunt Kalinowicz. 18 czerwca 1924

Wieś powstała około roku 1400 jako osada bojarska. Z biegiem czasu ci ruscy bojarzy ulegli polonizacji i jako Horodzińscy stali się drobną szlachtą.

W 1863 dwór Tomasza Kobylińskiego (ur. 1 grudnia 1806 r.) był ogniskiem ruchu powstańczego. Wspólnie z synem i zięciem brał on udział w walkach. Po powstaniu majątek Kobylińskich został skonfiskowany, a Tomasz Kobyliński zesłany na Syberię.

Folwark Horodniany był własnością Horodeńskich od XV wieku do roku 1869. Dwór był zlokalizowany na lewym brzegu rzeki na stoku wzgórza.

4 września 1869 Józef Karol Horodyński sprzedał Horodniany wraz z Ignatkami i Golenszczyzną Adolfowi Reigardtowi.

W 1899 w drodze licytacji publicznej w posiadanie Horodnian weszła Nadzieja Rajewska.

Później majątkiem Horodniany zarządzał syn Rajewskiej. W końcu XIX i pocz. XX wieku Rajewski prowadził wyprzedaż gruntów pod budownictwo podmiejskie.

W 1922 szkołę z Ignatek przeniesiono do Horodnian do budynku dworskiego, który był w tym czasie własnością Rajewskich. W dalszym ciągu były cztery klasy w jednej sali i ten sam nauczyciel – Zygmunt Kalinowicz. Szkołę z Horodnian przeniesiono w 1926 do Księżyna.

W okresie międzywojennym dobra Rajewskich kupił Landsberg.

Zabytki

Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa:

Przypisy

  1. ↑ Wieś Horodniany w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-11-12], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 352 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 41506.
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  7. ↑ Henryk Zdanowicz: KAZIMIERZ KOBYLIŃSKI – Najpiękniejsza Postać Grodzieńskiego Powstania 1863 r.. 15 kwietnia 2013. [dostęp 2019-11-21]. (pol.).
  8. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. podlaskie. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 6. [dostęp 2012-10-29].