 Kościół we wsi | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powiat | |||
| Starosta |
Milan Badlík | ||
| Powierzchnia |
11,57 km² | ||
| Wysokość |
807 m n.p.m. | ||
| Populacja (2023) |
| ||
| • liczba ludności |
144 | ||
| • gęstość |
12,62 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
044 | ||
| Kod pocztowy |
027 46 | ||
| Tablice rejestracyjne |
LM | ||
Położenie na mapie kraju żylińskiego  | |||
Położenie na mapie Słowacji  | |||
 49°13′09,16″N 19°33′57,74″E/49,219211 19,566039 | |||
| Strona internetowa | |||
Huty – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju żylińskim, w powiecie Liptowski Mikułasz.
Pola i zabudowania miejscowości Huty znajdują się w dolinie Huciańskiego Potoku i należą do dwóch mezoregionów geograficznych. Prawe stoki doliny Huciańskiego Potoku należą do Skoruszyńskich Wierchów, lewe do Tatr Zachodnich. Pomimo takiego położenia Huty, podobnie jak sąsiednie wsie Wielkie i Małe Borowe, są wsią liptowską.
Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1545. Powstała ona wokół działającej od początków XVI w. huty szkła osadzeniem polskiej, katolickiej ludności z Górnej Orawy. Z czasem nowi mieszkańcy, poza pasterstwem, zajęli się również rzemiosłem szklarskim. Miejscowi wędrowni szklarze, szklący okna i święcone obrazy, byli znani na całych Górnych Węgrzech, a także na polskiej Orawie i na żywiecczyźnie. Jeszcze w latach międzywojennych zajęciem tym zajmowało się do 200 mężczyzn. Z czasem mieszkańcy zajęli się także wyrobem sit i rzeszot, pleceniem koszy i wyrobem drewnianych naczyń. Po II wojnie światowej wielu z nich podjęło pracę w zakładach przemysłowych w Niżnej i Trzcianie, a nawet w kopalniach Zagłębia Ostrawsko-Karwińskiego.
Jeszcze pod koniec lat 70. XX w. liczba mieszkańców wsi sięgała 500. Poczynając od lat 80. miejscowość zaczęła się szybko wyludniać. Według danych z dnia 31 grudnia 2010, wieś zamieszkiwały 192 osoby, w tym 99 kobiet i 93 mężczyzn.
W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
We wsi jest używana gwara przejściowa słowacko-orawska. Gwara orawska jest zaliczana przez polskich językoznawców jako gwara dialektu małopolskiego języka polskiego, przez słowackich zaś jako gwara przejściowa polsko-słowacka.
