Hydromyini
| Hydromyini |
| J.E. Gray, 1825 |
|
 Pseudomysz wschodnia (Pseudomys australis) |
| Systematyka
|
| Domena
|
eukarionty |
| Królestwo
|
zwierzęta |
| Typ |
strunowce |
| Podtyp |
kręgowce |
| Gromada |
ssaki |
| Podgromada |
żyworodne |
| Rząd |
gryzonie |
| Podrząd |
Supramyomorpha |
| Infrarząd |
myszokształtne |
| Nadrodzina |
myszowe |
| Rodzina |
myszowate |
| Podrodzina |
myszy |
| Plemię |
Hydromyini |
| Typ nomenklatoryczny |
|
Hydromys É. Geofrroy Saint-Hilaire, 1804 |
| Synonimy |
- Hydromina J.E. Gray, 1825
- Hydromysideae: Lesson, 1842
- Hydromyes: Lilljeborg, 1866
- Hydromyinae: Alston, 1876
- Hydromyes: Winge, 1888
- Coniluridae Dahl, 1897
- Rhynchomyinae O. Thomas, 1897
- Anisomyes Ellerman, 1941
- Pseudomyinae Simpson, 1961
- Conilurini: A.K. Lee, Baverstock & Watts, 1981
- Hydromyini: A.K. Lee, Baverstock & Watts, 1981
- Uromyini A.K. Lee, Baverstock & Watts, 1981
- Anisomyini: Lidicker & Brylski, 1987
- Conilurinae: Musser & Carleton, 1993
- Chiropodomyini P.-H. Fabre, Hautier & Douzery, 2015
- Chiropodomyini: Pagès, P.-H. Fabre, Chaval, Mortelliti, Nicolas, Wells, Michaux & Lazzari, 2015
|
|
| Rodzaje |
|
45 rodzajów (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście |
|
|
|
Hydromyini – plemię ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Plemię obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji, Australii i Oceanii.
Podział systematyczny
Do plemienia należą następujące występujące współcześnie i wymarłe po 1500 roku rodzaje:
- Chiropodomys W.C.H. Peters, 1868 – drzewiarka
- Haeromys O. Thomas, 1911 – ranimysz
- Soricomys Balete, Rickart, Heaney, Alviola, M.V. Duya, M.R.M. Duya, Sosa & Jansa, 2012 – sorkomyszak
- Chrotomys O. Thomas, 1895 – pręgoszczur
- Archboldomys Musser, 1982 – sorkoszczurzyk
- Rhynchomys O. Thomas, 1895 – ryjoszczur
- Apomys Mearns, 1905 – filipinomysz
- Anisomys O. Thomas, 1904 – irianoszczur – jedynym przedstawicielem jest Anisomys imitator O. Thomas, 1904 – irianoszczur wiewiórkozębny
- Lorentzimys Jentink, 1911 – długonóg – jedynym przedstawicielem jest Lorentzimys nouhuysi Jentink, 1911 – długonóg papuaski
- Chiruromys O. Thomas, 1888 – papuasogon
- Macruromys Stein, 1933 – drobnozębnik
- Hyomys O. Thomas, 1904 – białouch
- Pogonomys A. Milne-Edwards, 1877 – myszarek
- Coccymys Menzies, 1990 – irianomysz
- Brassomys Musser & D.P. Lunde, 2009 – jedynym przedstawicielem jest Brassomys albidens (Tate, 1951) – irianomysz białozębna
- Xenuromys Tate & Archbold, 1941 – dziwnoszczur – jedynym przedstawicielem jest Xenuromys barbatus (A. Milne-Edwards, 1900) – dziwnoszczur nowogwinejski
- Mammelomys Menzies, 1996 – mozaikogon
- Pogonomelomys Rümmler, 1936 – krzakorzyk
- Abeomelomys Menzies, 1990 – papuasomysz – jedynym przedstawicielem jest Abeomelomys sevia (Tate & Archbold, 1935) – papuasomysz górska
- Mallomys O. Thomas, 1898 – wełnistek
- Xeromys O. Thomas, 1889 – szczureczek – jedynym przedstawicielem jest Xeromys myoides O. Thomas, 1889 – szczureczek namorzynowy
- Pseudohydromys Rümmler, 1934 – pyskomysz
- Mirzamys K.M. Helgen & L.M. Helgen, 2009 – mchoszczur
- Microhydromys Tate & Archbold, 1941 – ryjówkomyszka
- Paraleptomys Tate & Archbold, 1941 – górobobrek
- Leptomys O. Thomas, 1897 – nowogwinejek
- Baiyankamys Hinton, 1943 – papuabobrek
- Crossomys O. Thomas, 1907 – bobromysz – jedynym przedstawicielem jest Crossomys moncktoni O. Thomas, 1907 – bobromysz bezucha
- Hydromys É. Geofrroy Saint-Hilaire, 1804 – bobroszczur
- Parahydromys Poche, 1906 – bobroszczurzyk – jedynym przedstawicielem jest Parahydromys asper (O. Thomas, 1906) – bobroszczurzyk papuaski
- Uromys W.C.H. Peters, 1867 – szczurowiec
- Solomys – O. Thomas, 1922 – salomonek
- Melomys O. Thomas, 1922 – szczurzynek
- Protochromys Menzies, 1996 – sierścinek – jedynym przedstawicielem jest Protochromys fellowsi (Hinton, 1943) – sierścinek rudobrzuchy
- Paramelomys Rümmler, 1936 – paraszczurzynek
- Leporillus O. Thomas, 1906 – zającoszczur – jedynym żyjącym przedstawicielem jest Leporillus conditor (Sturt, 1848) – zającoszczur większy
- Conilurus Ogilby, 1838 – królikoszczur – jedynym przedstawicielem jest Conilurus penicillatus (J. Gould, 1842) – królikoszczur krzaczastoogonowy
- Mesembriomys T.S. Palmer, 1906 – skoczynoszczur
- Zyzomys O. Thomas, 1909 – skałoskakun
- Leggadina O. Thomas, 1910 – australoskoczek
- Notomys Lesson, 1842 – skakuszka
- Mastacomys O. Thomas, 1882 – zajączkoszczurek – jedynym przedstawicielem jest Mastacomys fuscus O. Thomas, 1882 – zajączkoszczurek szerokozębny
- Pseudomys J.E. Gray, 1832 – pseudomysz
- Coryphomys Schaub, 1937 – timoroszczur – takson wymarły po 1500 roku
Opisano również rodzaj wymarły przed 1500 rokiem:
- Spelaeomys Hooijer, 1957 – jaskinioszczur – jedynym przedstawicielem był Spelaeomys florensis Hooijer, 1957 – jaskinioszczur olbrzymi