Hylarana

Hylarana
Tschudi, 1838
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – żaba czerwonoucha (H. erythraea)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

płazy

Rząd

płazy bezogonowe

Rodzina

żabowate

Rodzaj

Hylarana

Typ nomenklatoryczny

Hyla erythraea Schlegel, 1827

Gatunki

103 gatunki – zobacz opis w tekście

Hylarana – rodzaj płazów bezogonowych z rodziny żabowatych (Ranidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Czarnej Afryce na południe do Namibii i Zimbabwe; w subtropikalnej i tropikalnej Azji, do całego obszaru szelfu kontynentalnego Sunda i Filipin oraz do Australii.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1838 roku szwajcarski przyrodnik i podróżnik Johann Jakob von Tschudi w publikacji własnego autorstwa poświęconej klasyfikacji systematycznej płazów bezogonowych z włączeniem gatunków kopalnych. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) żaba czerwonoucha (H. erythraea).

Etymologia

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Uwagi

  1. 1 2 Nowa nazwa dla Hylarana Tschudi, 1838.
  2. ↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Hylarana Tschudi, 1838.

Przypisy

  1. ↑ Hylarana, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 J.J. von Tschudi: Classification der Batrachier mit Berücksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien. Neuchâtel: Petitpierre, 1838, s. 37. (niem.).
  3. ↑ A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 8. Paris: Roret, 1841, s. 510. (fr.).
  4. ↑ L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 31. (łac.).
  5. ↑ J.von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. xi. (niem.).
  6. ↑ A.C.L.G. Günther: The reptiles of British India. London: Pub. for the Ray society by R. Hardwicke, 1864, s. 425. (ang.).
  7. ↑ Kiyasetuo & M.K. Khare. A new genus of frog (Anura: Ranidae) from Nagaland at the northeastern hills of India. „Asian Journal of Exploration and Science”. 1, s. 12, 1986. (ang.).
  8. ↑ 费梁, 叶昌媛 & 黄永昭 / L. Fei, Ch. Ye & Y. Huang: 中国两栖动物检索 (Key to Chinese Amphibians). 重庆 / Chongqing: 科学技术文献出版社重庆分社 (Publishing House for Scientific and Technological Literature), 1990, s. 139. (chiń.).
  9. 1 2 3 4 Dubois 1992 ↓, s. 324.
  10. 1 2 Dubois 1992 ↓, s. 325.
  11. 1 2 3 4 Dubois 1992 ↓, s. 326.
  12. 1 2 Dubois 1992 ↓, s. 326–327.
  13. 1 2 Dubois 1992 ↓, s. 329.
  14. 1 2 L. Fei, C. Ye & J. Jiang. Phylogenetic systematics of Ranidae. „Herpetologica Sinica / Liang qi pa xing dong wu xue yan jiu”. 12, s. 21, 2010. (ang.).
  15. 1 2 L. Oliver, E. Prendini, F. Kraus & Ch.J. Raxworthy. Systematics and biogeography of the Hylarana frog (Anura: Ranidae) radiation across tropical Australasia, Southeast Asia, and Africa. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 90, s. 188, 2015. DOI: 10.1016/j.ympev.2015.05.001. (ang.).
  16. 1 2 S.R. Chandramouli, A. Hamidy & A.A.T. Amarasinghe. A reassessment of the systematic position of the Asian ranid frog Hylorana nicobariensis Stoliczka, 1870 (Amphibia: Anura) with the description of a new genus. „Taprobanica. The Journal of Asian Biodiversity”. 9, s. 126, 2020. (ang.).
  17. 1 2 D. Frost: Hylarana Tschudi, 1838. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-05-01]. (ang.).
  18. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 141.
  19. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 87.
  20. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 121.
  21. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 196.
  22. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 286.
  23. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 82.
  24. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 211.
  25. 1 2 Jaeger 1959 ↓, s. 217.
  26. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 259.
  27. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 120.
  28. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 52.
  29. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 167.
  30. ↑ Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 445. ISBN 83-01-14344-4.

Bibliografia