Hynobius

	Hynobius
	Tschudi, 1838
	; Hynobius kimurae
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	płazy
Rząd	płazy ogoniaste
Rodzina	kątozębne
Podrodzina	Hynobiinae
Rodzaj	Hynobius
	Typ nomenklatoryczny
	Salamandra nebulosus Temminck & Schlegel, 1838
Synonimy
	Pseudosalamandra Tschudi, 1838; Hydroscopes Gistel, 1848; Ellipsoglossa A.M.C. Duméril, Bibron & A.H.A. Duméril, 1854; Pachypalaminus Thompson, 1912; Satobius Adler & Zhao, 1990; Poyarius Dubois & Raffaëlli, 2012; Makihynobius Fei, Ye & Jiang, 2012;
	Pseudosalamandra Tschudi, 1838; Hydroscopes Gistel, 1848; Ellipsoglossa A.M.C. Duméril, Bibron & A.H.A. Duméril, 1854; Pachypalaminus Thompson, 1912; Satobius Adler & Zhao, 1990; Poyarius Dubois & Raffaëlli, 2012; Makihynobius Fei, Ye & Jiang, 2012;
Rodzaje
	66 gatunków – zobacz opis w tekście
	66 gatunków – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Hynobius – rodzaj płazów ogoniastych z podrodziny Hynobiinae w rodzinie kątozębnych (Hynobiidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Japonii, Korei, Chinach i Tadżykistanie.

Systematyka

Etymologia

Hynobius: gr. ὑvις hunis lub ὑννη hunnē „lemiesz”; βίος bios „życie”.
Pseudosalamandra: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Salamandra Laurenti, 1768. Gatunek typowy: Salamandra naevia Temminck & Schlegel, 1838.
Hydroscopes: gr. ὑδρο- hudro- „wodny”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; σκοπος skopos „poszukiwacz”, od σκοπεω skopeō „badać”. Nazwa zastępcza dla Pseudosalamandra.
Ellipsoglossa: gr. ελλειψις elleipsis „brak, niedostatek”; γλωσσα glōssa „język”. Gatunek typowy: Salamandra naevia Temminck & Schlegel, 1838.
Pachypalaminus: gr. παχυς pakhus „szeroki, gruby”; παλαμη palamē „dłoń, ręka”. Gatunek typowy: Pachypalaminus boulengeri Thompson, 1912.
Satobius: Ikio Sato (1902–1945), japoński herpetolog; końcówka bius z nazwy rodzajowej Hynobius Tschudi, 1838. Gatunek typowy: Hynobius retardatus Dunn, 1923.
Poyarius: Nikolai A. Poyarkov, rosyjski herpetolog. Gatunek typowy: Hynobius formosanus Maki, 1922.
Makihynobius: Moichirō Maki (1886–1959), japoński herpetolog; rodzaj Hynobius Tschudi, 1838. Gatunek typowy: Salamandrella sonani Maki, 1922.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Hynobius abei Sato, 1934
Hynobius abuensis Matsui, Okawa, Nishikawa & Tominaga, 2019
Hynobius akiensis Matsui, Okawa & Nishikawa, 2019
Hynobius amabensis Sugawara & Nagano, 2023
Hynobius amakusaensis Nishikawa & Matsui, 2014
Hynobius amjiensis Gu, 1992
Hynobius arisanensis Maki, 1922
Hynobius bakan Matsui, Okawa & Nishikawa, 2019
Hynobius bambusicolus Wang, Othman, Qiu & Borzée, 2023
Hynobius boulengeri (Thompson, 1912)
Hynobius chinensis Günther, 1889 – kątoząb chiński
Hynobius dunni Tago, 1931
Hynobius formosanus Maki, 1922
Hynobius fossigenus Okamiya, Sugawara, Nagano & Poyarkov, 2018
Hynobius fucus Lai & Lue, 2008
Hynobius geiyoensis Sugawara, Naito, Iwata & Nagano, 2022
Hynobius geojeensis Min & Borzée, 2021
Hynobius glacialis Lai & Lue, 2008
Hynobius guabangshanensis Shen, 2004
Hynobius guttatus Tominaga, Matsui, Tanabe & Nishikawa, 2019
Hynobius hidamontanus Matsui, 1987
Hynobius hirosei Lantz, 1931
Hynobius ikioi Matsui, Nishikawa & Tominaga, 2017
Hynobius iwami Matsui, Okawa, Nishikawa & Tominaga, 2019
Hynobius katoi Matsui, Kokuryo, Misawa & Nishikawa, 2004
Hynobius kimurae Dunn, 1923
Hynobius kuishiensis Tominaga, Matsui, Tanabe & Nishikawa, 2019
Hynobius kunibiki Sugawara, Iwata, Yamashita & Nagano, 2021
Hynobius leechii Boulenger, 1887
Hynobius lichenatus Boulenger, 1883
Hynobius maoershanensis Zhou, Jiang & Jiang, 2006
Hynobius mikawaensis Matsui, Misawa, Nishikawa & Shimada, 2017
Hynobius miyazakiensis Sugawara, Nagano & Sueyoshi, 2023
Hynobius naevius (Temminck & Schlegel, 1838)
Hynobius nagatoensis Sugawara, Tahara, Matsukoji & Nagano, 2022
Hynobius nebulosus (Temminck & Schlegel, 1838)
Hynobius nigrescens Stejneger, 1907
Hynobius nihoensis Sugawara, Nagano & Nakazono, 2022
Hynobius notialis Min & Borzée, 2021
Hynobius okiensis Sato, 1940
Hynobius oni Kanamori, Nishikawa, Matsui & Tanabe, 2022
Hynobius osumiensis Nishikawa & Matsui, 2014
Hynobius owariensis Sugawara, Fujitani, Seguchi, Sawahata & Nagano, 2022
Hynobius oyamai Tominaga, Matsui & Nishikawa, 2019
Hynobius perplicatus Min & Borzée, 2021
Hynobius quelpaertensis Mori, 1928
Hynobius retardatus Dunn, 1923
Hynobius sematonotos Tominaga, Matsui & Nishikawa, 2019
Hynobius sengokui Matsui, Misawa, Yoshikawa & Nishikawa, 2022
Hynobius setoi Matsui, Tanabe & Misawa, 2019
Hynobius setouchi Matsui, Okawa, Tanabe & Misawa, 2019
Hynobius shinichisatoi Nishikawa & Matsui, 2014
Hynobius sonani (Maki, 1922)
Hynobius stejnegeri Dunn, 1923
Hynobius sumidai Sugawara, Naito, Iwata & Nagano, 2022
Hynobius tagoi Dunn, 1923
Hynobius takedai Matsui & Miyazaki, 1984
Hynobius tokyoensis Tago, 1931
Hynobius tosashimizuensis Sugawara, Watabe, Yoshikawa & Nagano, 2018
Hynobius tsuensis Abé, 1922
Hynobius tsurugiensis Tominaga, Matsui, Tanabe & Nishikawa, 2019
Hynobius unisacculus Min, Baek, Song, Chang & Poyarkov, 2016
Hynobius utsunomiyaorum Matsui & Okawa, 2019
Hynobius vandenburghi Dunn, 1923
Hynobius yangi Kim, Min & Matsui, 2003
Hynobius yiwuensis Cai, 1985

Przypisy

↑ Hynobius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ Tschudi 1838 ↓, s. 60, 94.
↑ Tschudi 1838 ↓, s. 56, 91.
↑ J. von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. xi. (niem.).
↑ A.M.C. Duméril, G. Bibron & A.H.A. Duméril: Erpétologie Genérale ou Histoire Naturelle Complète des Reptiles. Cz. 9. Paris: Librarie Enclyclopedique de Roret, 1854, s. 97. (fr.).
↑ J.Ch. Thompson. Description of a new genus and species of salamander from Japan. „Proceedings of the California Academy of Sciences”. Seria 4. 3, s. 183, 1912. (ang.).
↑ Adler i Zhao 1990 ↓, s. 41.
1 2 A. Dubois & J. Raffaëlli. A new ergotaxonomy of the order Urodela Duméril, 1805 (Amphibia, Batrachia). „Alytes”. 28, s. 77–161, 2012. (ang.).
1 2 L. Fei, C.-Y. Ye, J.-P. Jiang: Colored Atlas of Chinese Amphibians and Their Distributions. Syczuan: Sichuan Publishing House of Science & Technology, 2012, s. 593. ISBN 978-7-5364-7545-8. (ang.).
1 2 D. Frost: Hynobius Tschudi, 1838. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-07-23]. (ang.).
1 2 Adler i Zhao 1990 ↓, s. 44.
↑ L. Agassiz: Nomenclator zoologicus: continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 42. (łac.).
1 2 3 Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).
↑ Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 219.
↑ Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 422. ISBN 83-01-14344-4.
↑ Hisanori Okamiya, Hirotaka Sugawara, Masahiro Nagano i Nikolay A. Poyarkov. An integrative taxonomic analysis reveals a new species of lotic Hynobius salamander from Japan. „PeerJ”. 6:e5084, 2018. DOI: 10.7717/peerj.5084. (ang.).
1 2 3 Atsushi Tominaga, Masafumi Matsui, Shingo Tanabe i Kanto Nishikawa. A revision of Hynobius stejnegeri, a lotic breeding salamander from western Japan, with a description of three new species (Amphibia, Caudata, Hynobiidae). „Zootaxa”. 4651 (3), s. 401–433, 2019. DOI: 10.11646/zootaxa.4651.3.1. (ang.).
↑ M. Matsui, Y. Misawa, K. Nishikawa & T. Shimada. A new species of lentic breeding salamander (Amphibia, Caudata) from central Japan. „Current Herpetology”. 36 (2), s. 116–126, 2017. DOI: 10.5358/hsj.36.116. (ang.).
↑ Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 215.
↑ Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 207.

Bibliografia

K. Nishikawa, & M. Masafumi. Three new species of the salamander genus Hynobius (Amphibia, Urodela, Hynobiidae) from Kyushu, Japan. „Zootaxa”. 3852 (2), s. 203–226, 2014. (ang.).
J.J. von Tschudi: Classification der Batrachier mit Berücksichtigung der fossilen Thiere dieser Abtheilung der Reptilien. Neuchâtel: Petitpierre, 1838, s. 3–99. (niem.).
K.A. Adler & E.-M. Zhao. Studies on hynobiid salamanders, with description of a new genus. „Asiatic Herpetological Research”. 3, s. 37–45, 1990. (ang.).

[itis-1] Hynobius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[CITEREFTschudi183860,_94-2] Tschudi 1838 ↓, s. 60, 94.

[CITEREFTschudi183856,_91-3] Tschudi 1838 ↓, s. 56, 91.

[Gistel-4] J. von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. xi. (niem.).

[Duméril&inni-5] A.M.C. Duméril, G. Bibron & A.H.A. Duméril: Erpétologie Genérale ou Histoire Naturelle Complète des Reptiles. Cz. 9. Paris: Librarie Enclyclopedique de Roret, 1854, s. 97. (fr.).

[Thompson-6] J.Ch. Thompson. Description of a new genus and species of salamander from Japan. „Proceedings of the California Academy of Sciences”. Seria 4. 3, s. 183, 1912. (ang.).

[CITEREFAdlerZhao1990[https://biodiversitylibrary.org/page/2748880#page/53/mode/1up_41]-7] Adler i Zhao 1990 ↓, s. 41.

[Dubois&Raffaëlli-8] 1 2 A. Dubois & J. Raffaëlli. A new ergotaxonomy of the order Urodela Duméril, 1805 (Amphibia, Batrachia). „Alytes”. 28, s. 77–161, 2012. (ang.).

[Fei&inni-9] 1 2 L. Fei, C.-Y. Ye, J.-P. Jiang: Colored Atlas of Chinese Amphibians and Their Distributions. Syczuan: Sichuan Publishing House of Science & Technology, 2012, s. 593. ISBN 978-7-5364-7545-8. (ang.).

[Frost-10] 1 2 D. Frost: Hynobius Tschudi, 1838. [w:] Amphibian Species of the World 6.2, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-07-23]. (ang.).

[CITEREFAdlerZhao1990[https://biodiversitylibrary.org/page/2748880#page/56/mode/1up_44]-11] 1 2 Adler i Zhao 1990 ↓, s. 44.

[Agassiz-12] L. Agassiz: Nomenclator zoologicus: continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 42. (łac.).

[Jaeger-13] 1 2 3 Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).

[CITEREFNishikawaMasafumi2014219-14] Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 219.

[pwn-15] Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 422. ISBN 83-01-14344-4.

[fossigenus-16] Hisanori Okamiya, Hirotaka Sugawara, Masahiro Nagano i Nikolay A. Poyarkov. An integrative taxonomic analysis reveals a new species of lotic Hynobius salamander from Japan. „PeerJ”. 6:e5084, 2018. DOI: 10.7717/peerj.5084. (ang.).

[ZT46513-17] 1 2 3 Atsushi Tominaga, Masafumi Matsui, Shingo Tanabe i Kanto Nishikawa. A revision of Hynobius stejnegeri, a lotic breeding salamander from western Japan, with a description of three new species (Amphibia, Caudata, Hynobiidae). „Zootaxa”. 4651 (3), s. 401–433, 2019. DOI: 10.11646/zootaxa.4651.3.1. (ang.).

[Matsui&inni-18] M. Matsui, Y. Misawa, K. Nishikawa & T. Shimada. A new species of lentic breeding salamander (Amphibia, Caudata) from central Japan. „Current Herpetology”. 36 (2), s. 116–126, 2017. DOI: 10.5358/hsj.36.116. (ang.).

[CITEREFNishikawaMasafumi2014215-19] Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 215.

[CITEREFNishikawaMasafumi2014207-20] Nishikawa i Masafumi 2014 ↓, s. 207.