| |||
| Szczegóły | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Termin |
13 sierpnia – 24 października 2015 | ||
| Liczba meczów |
76 | ||
| Zwycięzca | |||
| Król strzelców |
Tom Taylor (144) | ||
ITM Cup 2015 – dziesiąta edycja zreformowanych rozgrywek National Provincial Championship, mistrzostw nowozelandzkich prowincji w rugby union, a czterdziesta ogółem. Zawody odbyły się w dniach 13 sierpnia – 24 października 2015 roku.
Czternaście uczestniczących zespołów rywalizowało systemem kołowym w ramach dwóch hierarchicznie ułożonych siedmiozespołowych dywizji, dodatkowo każda drużyna rozgrywała cztery spotkania z zespołami z innej dywizji. Najlepsze cztery drużyny z każdej grupy rywalizowały następnie w fazie pucharowej – zwycięzca Premiership triumfował w całych zawodach, zaś zwycięstwo w Championship było premiowane awansem do najwyższej klasy rozgrywkowej kosztem jej najsłabszej drużyny. Zwycięzca meczu zyskiwał cztery punkty, za remis przysługiwały dwa punkty, porażka nie była punktowana, a zdobycie przynajmniej czterech przyłożeń lub przegrana nie więcej niż siedmioma punktami premiowana była natomiast punktem bonusowym. W przypadku tej samej liczby punktów przy ustalaniu pozycji w grupie brane były pod uwagę kolejno następujące kryteria: wynik bezpośredniego meczu między zainteresowanymi drużynami, lepsza różnica punktów zdobytych i straconych we wszystkich meczach grupowych, wyższa liczba zdobytych przyłożeń, wyższa liczba zdobytych punktów, ostatecznie zaś rzut monetą. Pary spotkań międzydywizyjnych ustalono na początku grudnia 2014 roku, cały terminarz został zaś ogłoszony w kwietniu 2015 roku. Składy zespołów i sędziowie zawodów.
Do finału Premiership awansowały zespoły Canterbury i Auckland, a spośród nich lepsza okazała się drużyna Canterbury, dla której był to siódmy tytuł w ostatnich ośmiu sezonach. Z kolei w finale Championship lepszy od Wellington okazał się zespół Hawke’s Bay, który tym samym uzyskał awans do elity.
Najlepszym zawodnikiem tej edycji został uznany George Moala. Najwięcej punktów w sezonie zdobył Tom Taylor, w klasyfikacji przyłożeń z dziesięcioma zwyciężyli zaś George Moala i Rob Thompson.