 Ibrahim I, ilustracja powstała między 1640 a 1648 | |
 Tugra Ibrahima I | |
| Sułtan Imperium Osmańskiego | |
| Okres |
od 1640 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Rodzeństwo | |
| Żona |
1. Turhan Hatice, |
| Dzieci |
Mehmed IV, |
Ibrahim I (ur. 5 listopada 1615, zm. 18 sierpnia 1648) – sułtan z dynastii Osmanów od 1640 r. do śmierci, syn Ahmeda I i Kösem, brat Osmana II i Murada IV, ojciec Mehmeda IV, Sulejmana II i Ahmeda II.
W krwawych pałacowych rozgrywkach Ibrahim I zdołał przeżyć dzięki temu, iż uważany był za człowieka niegroźnego pod względem politycznym, zaś kiedy w końcu Murad IV wydał wyrok śmierci na niego, sam zmarł przed jego wykonaniem. To spowodowało, że Ibrahim zachował życie i mógł objąć tron po znienawidzonym przez siebie bracie.
Brak zdolności politycznych nowego sułtana doprowadził do utraty w 1646 Tenedosu po tym, jak sam wszczął wojnę z Wenecją o Kretę. Charakteryzowała go natomiast wysoka skłonność do okrucieństwa i wyuzdania seksualnego. Według relacji jednego z kronikarzy dopuszczał się gwałtów na dziewicach sprowadzanych z jego rozkazu do pałacowego ogrodu, po czym na skutek zakochania się w „Kostce Cukru” (nazywanej tak przez niego korpulentnej kochance) kazał wymordować liczący 280 kobiet harem w celu uśmierzenia zazdrości swej konkubiny. Związane w worku ofiary utopiono w rzece.
Niepoczytalność Ibrahima I doprowadziła w końcu do siłowego obalenia jego rządów. Ocalała z rzezi kobieta opowiedziała o mordzie poddanym sułtana, a ten został zamknięty w klatce i uduszony za pomocą cięciwy z łuku.
|
