Ignacy Brach

Ignacy Kazimierz Brach
	; Ignacy Brach w latach 60.
Data i miejsce urodzenia	18 września 1897 ; Zagórzany
Data i miejsce śmierci	7 kwietnia 1994 ; Warszawa
	profesor nauk ścisłych
	Specjalność: mechanika
Alma Mater	Politechnika Lwowska
Doktorat	10 Grudnia 1958 – nauki techniczne ; Wydział Mechaniczny Konstrukcyjny, Politechnika Warszawska
	nauczyciel akademicki
Uczelnia	Politechnika Warszawska
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ignacy Kazimierz Brach (ur. 18 września 1897 w Zagórzanach, zm. 7 kwietnia 1994 w Warszawie) – profesor Politechniki Warszawskiej, mechanik, doktor honoris causa Politechniki Warszawskiej (1987), dziekan Wydziału Mechaniczno-Konstrukcyjnego i Wydziału Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej.

Życiorys

Syn Antoniego i Petroneli ze Stępniów. Maturę (z wyróżnieniem) zdał w 1917. Studia rozpoczął na Wydziale Mechanicznym Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Po zaliczeniu pierwszego roku przerwał studia i jesienią 1918 wstąpił do Legii Akademickiej. Ukończył szkołę podchorążych wojsk kolejowych, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po demobilizacji kontynuował studia na Politechnice Lwowskiej. Dyplom inżyniera mechanika otrzymał w 1923 r. W latach 1925–1926 odbył studia w ośrodkach naukowych oraz portach Francji. Został asystentem i adiunktem Politechniki Lwowskiej. W latach 1926–1935 pracował na stanowisku starszego asystenta na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Równolegle od 1926 r. pełnił funkcję kierownika biura konstrukcyjnego w rejonie Warszawy. W latach 1935–1939 pracował na Śląsku.

W czasie okupacji niemieckiej działał w konspiracji w Warszawie. Na początku powstania warszawskiego został aresztowany i w połowie sierpnia wywieziony do obozu koncentracyjnego Buchenwald, a następnie do „Aussenkommando Zwieberge” k. Halberstadt.

Po zakończeniu wojny, w 1945 r. powrócił do Warszawy i objął stanowisko dyrektora technicznego Centralnego Zarządu Przemysłu Metalowego. W latach 1947–1967 był kierownikiem Katedry Maszyn Budowlanych na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. W 1955 r. został profesorem nadzwyczajnym, a w 1961 r. profesorem zwyczajnym. Był dziekanem i organizatorem dwóch wydziałów Politechniki Warszawskiej - Wydziału Mechaniczno-Konstrukcyjnego (1951–1952) i Wydziału Maszyn Roboczych i Pojazdów (1961–1964).

Był współzałożycielem NOT, wieloletnim wiceprezesem i prezesem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników oraz przewodniczącym (a od 1979 r. honorowym przewodniczącym) Rady Naukowej Instytutu Mechanizacji Budownictwa.

Autor licznych publikacji książkowych, rozpraw naukowych, artykułów oraz patentów. Był twórcą nowej hipotezy w zakresie rozdrabniania minerałów i w zakresie skrawania gruntów.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 132-3-10).

Publikacje

Maszyny do robót ziemnych w zarysie, I. Brach, wyd. PWN Warszawa 1954 r.
Teoretyczne podstawy skrawania gruntów w maszynach do robót ziemnych, I. Brach, wyd. Arkady Warszawa 1960 r.
Określenie układu wysięgnika z siłownikiem w koparkach uniwersalnych, I. Brach, M. Dietrich, J. Goliński, „Przegląd Mechaniczny” nr 16, 1969 r.
Koparki jednonaczyniowe. Maszyny do robót ziemnych, prof. dr inż. Ignacy Brach, mgr inż. Ryszard Walczewski, wyd. Wydawnictwa Naukowo Techniczne Warszawa, wydanie 1 - 1970 r. wydanie 2 - 1973 r. wydanie 3 - 1982 r. ISBN 83-204-0273-5.
Hydraulikbagger, I.Brach Systematische Untersuchung F.uH. No 5, 1971 r.
Maszyny budowlane. Charakterystyki i zastosowanie, praca zbiorowa pod kier. prof. dra inż. Ignacego Bracha, wyd. Arkady Warszawa 1974 r.
Hydraulikbagger mit der ausschiebbaren Ausrüstung, I. Brach, R. Walczewski; Intern. Konferenz „Mechanisierung im Erdbau” Prag 1975 r.

Ordery i odznaczenia

Order Budowniczych Polski Ludowej (1979)
Order Sztandaru Pracy I klasy
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (19 lipca 1946)
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami
Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 19 lipca 1939, 12 lipca 1954)
Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)
Oficer Orderu Lwa Białego (Czechosłowacja, 1947)

Nagrody

Nagroda Państwowa II stopnia za całość prac w dziedzinie transportu wewnątrzzakładowego (1955)

Przypisy

↑ Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 stycznia 2012)].
1 2 3 4 5 Elżbieta Borysowicz: Wykaz zmarłych Profesorów Politechniki Warszawskiej pochowanych na Powązkach w Warszawie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015, s. 16. ISBN 978-83-7814-461-8.
1 2 3 4 5 Powstańcze Biogramy - Ignacy Brach [online], www.1944.pl [dostęp 2024-02-09] (pol.).
↑ Cmentarz Stare Powązki: BRACHOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2021-12-17] .
↑ Uroczystość dekoracji wysokimi odznaczeniami państwowymi w Belwederze. Lista odznaczonych. „Dziennik Bałtycki”. Rok XXXV nr 163 (10803), s. 1, 23 lipca 1979. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa - Książka - Ruch”. [dostęp 2026-08-30].
↑ Dziennik Polski, r. XXXV, nr 163 (10927), s. 3.
↑ M.P. z 1947 r. Nr 51, poz. 330 (ISAP) „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu metalowego w Polsce”.
↑ M.P. z 1939 r. Nr 165, poz. 404 (ISAP) „za zasługi na polu pracy zawodowej”.
↑ M.P. z 1954 r. Nr 100, poz. 1257 (ISAP) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”.
↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
↑ Československý řád Bílého lva 1923–1990 [online], prazskyhradarchiv.cz [dostęp 2025-05-19] (cz.).
↑ Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki. „Życie Warszawy”. Rok XII, Nr 173 (3656), s. 5, 22 lipca 1955. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2024-06-25].

Bibliografia

Z. R. Muszyński: Znane Postacie. Stowarzyszenie „Klub Gorliczan”. [dostęp 2010-02-19].
Sto warszawiaków i warszawianek. „Warszawski Kalendarz Ilustrowany „Stolicy” - 1967”, s. 23, 1966. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiego Tygodnika „Stolica”.
Andrzej Liczbiński, Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988–2000.

[1] Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (25 stycznia 2012)].

[powazki-2] 1 2 3 4 5 Elżbieta Borysowicz: Wykaz zmarłych Profesorów Politechniki Warszawskiej pochowanych na Powązkach w Warszawie. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015, s. 16. ISBN 978-83-7814-461-8.

[:0-3] 1 2 3 4 5 Powstańcze Biogramy - Ignacy Brach [online], www.1944.pl [dostęp 2024-02-09] (pol.).

[4] Cmentarz Stare Powązki: BRACHOWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2021-12-17] .

[5] Uroczystość dekoracji wysokimi odznaczeniami państwowymi w Belwederze. Lista odznaczonych. „Dziennik Bałtycki”. Rok XXXV nr 163 (10803), s. 1, 23 lipca 1979. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa - Książka - Ruch”. [dostęp 2026-08-30].

[6] Dziennik Polski, r. XXXV, nr 163 (10927), s. 3.

[7] M.P. z 1947 r. Nr 51, poz. 330 (ISAP) „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu metalowego w Polsce”.

[8] M.P. z 1939 r. Nr 165, poz. 404 (ISAP) „za zasługi na polu pracy zawodowej”.

[9] M.P. z 1954 r. Nr 100, poz. 1257 (ISAP) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”.

[10] M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

[11] Československý řád Bílého lva 1923–1990 [online], prazskyhradarchiv.cz [dostęp 2025-05-19] (cz.).

[12] Nagrody Państwowe za osiągnięcia w dziedzinie nauki, postępu technicznego, literatury i sztuki. „Życie Warszawy”. Rok XII, Nr 173 (3656), s. 5, 22 lipca 1955. Warszawa: Instytut Prasy „Czytelnik”. [dostęp 2024-06-25].