| Imię i nazwisko |
Ignace Strasfogel |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 lipca 1909 |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
6 lutego 1994 |
| Przyczyna śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Ignacy Strasfogel, też Ignace Strasfogel (ur. 17 lipca 1909 w Warszawie, zm. 6 lutego 1994 w Nowym Jorku) – polski dyrygent, pianista i kompozytor żydowskiego pochodzenia.
W 1912 zamieszkał w Berlinie. Studiował w berlińskiej Hochschule für Musik pianistykę oraz kompozycję u Franza Schrekera i dyrygenturę u Juliusa Prüwera, uzyskując dyplom w 1929. W 1926, w wieku 17 lat, za II Sonatę na fortepian zdobył stypendium im. Mendelssohna przyznawane młodym kompozytorom.
W latach 1929–1933 był korepetytorem i dyrygentem opery w Teatrze Miejskim w Düsseldorfie, asystentem dyrygenta w Staatsoper Berlin i dyrektorem muzycznym w berlińskim Theater am Kurfürstendamm.
Po dojściu Hitlera do władzy został zmuszony do opuszczenia Niemiec i w styczniu 1934 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Osiedlił się w Nowym Jorku. Był akompaniatorem m.in. skrzypka Józsefa Szigetiego, wiolonczelisty Grigorija Piatigorskiego i śpiewaka Lauritza Melchiora. Pracował w Filharmonii Nowojorskiej jako pianista, a w latach 1944–1945 jako asystent dyrygenta. Równocześnie prowadził koncerty na Stadionie Lewinsohna.
W latach 1951–1974 był dyrygentem rezydentem w Metropolitan Opera, poprowadził tam ponad 20 przedstawień z szerokiego repertuaru operowego; latem 1957 odbył z zespołem tej opery tournée po Stanach Zjednoczonych. Był dyrygentem gościnnym Orchestre de la Suisse Romande, Staatsoper Berlin i Chicago Symphony, dyrygował też gościnnie m.in. w Waszyngtonie, Filadelfii, Nowym Orleanie i Toronto. Regularnie prowadził przedstawienia podczas Cincinnati Summer Opera oraz innych festiwali muzycznych. Był też dyrygentem widowisk muzycznych na Broadwayu.
W 1983, po 35-letniej przerwie, powrócił do twórczości kompozytorskiej.
(na podstawie materiału źródłowego)