Ignacy Weinfeld

Ignacy Weinfeld
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

22 grudnia 1877
Tarnów, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

12 marca 1939
Warszawa, Polska

Minister skarbu (p.o.)
Okres

od 25 listopada 1920
do 26 listopada 1920

Poprzednik

Władysław Grabski

Następca

Jan Kanty Steczkowski

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Multimedia w Wikimedia Commons
Miejsce spoczynku I. Weinfelda w grobowcu Kleinów

Ignacy Weinfeld (ur. 22 grudnia 1877 w Tarnowie, zm. 12 marca 1939 w Warszawie) – polski prawnik, profesor i urzędnik, kierownik resortu skarbu w listopadzie 1920, wicedyrektor GUS, adwokat.

Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, uniwersytetach w Getyndze, Erlangen i Wiedniu. Na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał doktorat z prawa. W latach 1907–1918 radca Prokuratorii Skarbowej we Lwowie. W 1916 r. habilitował się z prawa skarbowego i skarbowości na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie wykładał skarbowość od 1916 do 1939 r..

W styczniu 1919 został szefem Wydziału Skarbowego Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Orawy i Spisza, następnie komisarzem likwidacyjnym dla Małopolski. W latach 1920–1922 był podsekretarzem stanu w resorcie skarbu, a w dniach 25-26 listopada 1920 był tymczasowym kierownikiem tegoż resortu w rządzie Wincentego Witosa. W latach 1922–1924 był wicedyrektorem Głównego Urzędu Statystycznego. W latach 1924–1926 prezes Izby Skarbowej we Lwowie. Od 1926 prowadził w Warszawie własną kancelarię adwokacką.

Długoletni profesor Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie, wykładał politykę skarbową, docent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, autor licznych publikacji z zakresu skarbowości.

Zmarł 12 marca 1939 roku. Został pochowany w grobowcu Kleinów na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie (pole 1A).

Odznaczenia

31 grudnia 1923 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy

  1. ↑ Adam Redzik, Wydział Prawa [w:] Academia Militans. Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie, całość zredagował, wstępem i zakończeniem opatrzył A. Redzik, Kraków 2015, s. 529-530.
  2. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 21.

Bibliografia

Linki zewnętrzne