Iltut
 | |
| Data urodzenia |
ok. 480 |
|---|---|
| Data śmierci |
ok. 522 |
| Czczony przez | |
| Wspomnienie | |
Iltut z Glamorgan, (łac.) Iltutus, Iltud, Ulltyd (ur. ok. 480, zm. ok. 522) – święty Kościoła katolickiego, walijski propagator życia zakonnego w Brytanii.
Życiorys
Najstarsze informacje o Iltucie pochodzą z Vita s. Samsonis. Wedle tego źródła na jego działalność miał wpłynąć German z Auxerre w czasie posługi legata papieskiego przez propagowanie cenobityzmu. Był w Brytanii jednym z prekursorów zorganizowanych wspólnotowych form życia zakonnego, po kryzysie wywołanym herezją pelagianizmu. Iltut utworzył klasztor w Llantwit Major, w Walii, który stał się szkołą i powielanym wzorem aż po Armorykę. W słynnej podówczas placówce studia Biblii, gramatyki, retoryki, geometrii i filozofii pobierali książęta, a absolwentami byli między innymi Samson, Gildas, Dawid, Kadok.
Zmarł prawdopodobnie w czasie pielgrzymki do Mont Saint-Michel pod Dol-de-Bretagne. Iltuta z Glamorgan otoczono pośmiertnym kultem w Brytanii, także w Bretanii, a cześć jego pamięci szybko się rozprzestrzeniła.
Jego wspomnienie obchodzone było w Kościele katolickim 6 listopada.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Antonio Borrelli: Sant' Iltuto (Iltud Farchog) Abate e fondatore. 2006-10-10. [dostęp 2013-03-19]. (wł.).
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 131. ISBN 83-7097-464-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 132. ISBN 83-7097-464-3.
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 472. ISBN 83-7097-374-4.
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 488. ISBN 83-7097-374-4.
- ↑ Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 3: H-Ł. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, kol. 397-398. ISBN 83-7097-464-3.