Inter Europol Competition

2010-2015: Pierwsze występy

Zespół został założony w 2010 roku i był owocem współpracy firmy Kochanski Motorsport Maurycego Kochańskiego oraz Michael Keese Motorsport. Wspólnie brali udział w Formule Ford i Formule 3. W sezonie 2009 wystartowali we Włoskiej Formule Renault, a w roku 2010 w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. Pod koniec sezonu 2010 Kochański zaczął zmagać się z problemami finansowymi. Jego udziały w zespole wykupił Wojciech Śmiechowski, ojciec kierowcy zespołu, Jakuba Śmiechowskiego i właściciel piekarni Inter Europol S.A. Nowo powstały zespół otrzymał nazwę Inter Europol Competition, pochodzącą od swojego właściciela i głównego sponsora.

Inter Europol Competition rozpoczął swoją działalność od startów w wyścigach samochodów jednomiejscowych. W latach 2010–2016 kierowcy Inter Europolu brali udział w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0, a ich najlepszym wynikiem było 12 miejsce Jakuba Śmiechowskiego w sezonie 2011. W roku 2014 zespół zadebiutował w serii BOSS GP, w której ścigał się do końca sezonu 2019 i odnosił sukcesy, takie jak mistrzostwo Jakuba Śmiechowskiego w 2014 roku i jego wicemistrzostwo w 2015 roku.

2016-2018: Początki w wyścigach długodystansowych

W roku 2016 Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigach długodystansowych, biorąc udział w pełnych sezonach serii European Le Mans Series oraz V de V Endurance Series. Debiut w ELMS przyniósł Jakubowi Śmiechowskiemu i Jensowi Petersenowi, którzy ścigali się samochodem Ligier JS P3, 10 miejsce w klasyfikacji generalnej. W V de V zespół zaliczył lepsze wyniki; Śmiechowski wraz z Martinem Hippe zdobyli mistrzostwo tej serii.

W swoim drugim sezonie w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition wystawił w klasie LMP3 serii European Le Mans Series jeden samochód Ligier JS P3, oznaczony numerem 13. Jensa Petersena zastąpił Martin Hippe, który począwszy od 2017 roku okazał się być kierowcą zespołu w klasie LMP3 serii ELMS przez łącznie pięć sezonów. W wyścigu 4 Hours of Castellet kierowcy zespołu po raz pierwszy stanęli na podium, a w klasyfikacji generalnej klasy LMP3 zajęli ostatecznie piąte miejsce. Zespół wziął również udział w serii V de V Endurance Series, w której odniósł końcowy triumf. Za kierownicą samochodu z numerem 22 zasiedli Jakub Śmiechowski i Hendrik Still, zaś najlepszy z kierowców samochodu numer 33, Paul Scheuschner, ukończył sezon na ósmym miejscu.

W roku 2018 Inter Europol Competition ponownie wziął udział w klasie LMP3 w European Le Mans Series, po raz pierwszy wystawiając w serii dwa samochody. Sezon 2018 okazał się być przełomowy dla samochodu numer 13; Martin Hippe i Jakub Śmiechowski wygrali wyścig 4 Hours of Portimão oraz zajęli trzecie miejsce w 4 Hours of Red Bull Ring, dzięki czemu zajęli drugie miejskie w klasyfikacji końcowej serii w klasie LMP3. Załoga drugiego samochodu zespołu, jeżdżącego z numerem 14, ulegała częstym zmianom personalnym w trakcie sezonu; ostatecznie samochód ten został sklasyfikowany na 15 miejscu w klasyfikacji generalnej. Inter Europol Competition po raz ostatni wziął też udział w serii V de V, zajmując w klasyfikacji końcowej miejsca trzecie (Paul Scheuschner w samochodzie numer 33) oraz piąte (Jakub Śmiechowski i Pontus Fredriksson w samochodzie numer 22). W pierwszych latach startów w wyścigach długodystansowych Inter Europol Competition występował również w serii BOSS GP, jednak już bez Jakuba Śmiechowskiego za kierownicą. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było czwarte miejsce Waltera Sedinga w sezonie 2018.

2019-2020: Debiuty w LMP2 i 24h Le Mans

W nowym sezonie 2019 Inter Europol Competition zadebiutował w serii Asian Le Mans Series. Ligiera JS P3 z numerem 13 poprowadzili ponownie Hippe i Śmiechowski. Zespół osiągnął ważny dla swojej przyszłości sukces, wygrywając klasyfikację generalną serii, dzięki czemu zapewnił sobie oficjalne zaproszenie na wyścig 24h Le Mans 2019 od organizatora wyścigu.

Zespół kontynuował też swoje występy w European Le Mans Series, zaliczając debiut w klasie LMP2 po zakupieniu samochodu Ligier JS P217, który został oznaczony numerem 34. W dalszym ciągu Inter Europol Competition ścigał się też w klasie LMP3 tej serii – dwoma samochodami Ligier JS P3. W klasie LMP2 zespół zaliczał słabe wyniki i po częstych zmianach w składzie załogi zajął siedemnaste miejsce w klasyfikacji końcowej. Znacznie lepsze wyniki dostarczyła załoga auta numer 13 w klasie LMP3; Hippe i Nigel Moore zapewnili zespołowi kolejne drugie miejsce w klasyfikacji generalnej i tytuł wicemistrzów klasy LMP3 - po otrzymanej karze po ostatnim wyścigu i oddalonej apelacji. Samochód numer 14 został ostatecznie sklasyfikowany na dwunastym miejscu.

W czerwcu Inter Europol Competition zadebiutował w wyścigu 24h Le Mans. Jakub Śmiechowski, Nigel Moore i James Winslow (który zastąpił Léo Roussela na trzy tygodnie przed wyścigiem z powodu urazu Francuza), kierując samochodem Ligier JS P217, zajęli 45. miejsce w klasyfikacji ogólnej wyścigu oraz 16 miejsce w tabeli klasy LMP2, zmagając się w jego trakcie z licznymi problemami technicznymi. W swoim ostatnim sezonie w BOSS GP jedyny kierowca zespołu, który wziął udział we wszystkich wyścigach serii w roku 2019, Walter Steding, ukończył ją na miejscu 9.

Rok 2020 Inter Europol Competition ponownie rozpoczął startem w serii Asian Le Mans Series, zajmując w klasie LMP2 4 miejsce samochodem numer 33 i 5 miejsce autem numer 34. Zespół wystawił również jeden samochód na cały sezon serii w klasie LMP3, który ukończył sezon na trzeciej pozycji. Odpowiednio jeden i dwa wyścigi przejechały w barwach zespołu samochody numer 14 i 18.

Polski zespół wziął również udział w skróconym, z tradycyjnych sześciu do pięciu wyścigów, sezonie European Le Mans Series, wystawiając po jednym samochodzie w klasach LMP2 i LMP3. Załoga samochodu LMP2 numer 34 – jedynego pojazdu marki Ligier w stawce, zdominowanej przez prototypy Oreca 07 – została gruntownie zmieniona. Jamesa Winslowa i Nigela Moore’a zastąpili Rene Binderoraz Matevos Isaakyan, którzy dołączyli do Jakuba Śmiechowskiego w serii ELMS i w wyścigu 24h Le Mans. Zawodnicy reprezentujący Inter Europol Competition w klasie LMP2 ukończyli sezon na 12 miejscu w klasyfikacji ogólnej, natomiast Hippe, Moore i Dino Lunardi zdobyli dla zespołu trzeci z rzędu tytuł wicemistrzów klasy LMP3 ELMS.

Zespół po raz drugi wystartował w wyścigu 24 Le Mans, ponownie zmagając się z problemami technicznymi, do których doszedł błąd zespołu natury regulaminowej. Inter Europol Competition ukończył wyścig na 17 miejscu w klasie LMP2 i na 45 miejscu w klasyfikacji ogólnej.

Ostatnimi występami zespołu w roku 2020 były dwa wyścigi IMSA SportsCar Championship, w których Inter Europol po raz pierwszy wykorzystał samochód Oreca 07. Wyścig Petit Le Mans został przez nich ukończony na 3 miejscu w klasie LMP2 i na 9 miejscu w klasyfikacji generalnej, zaś 12 Hours of Sebring na czwartym miejscu w klasie i siedemnastym ogólnie.

2021-2023: Starty w WEC i zwycięstwo w Le Mans

W roku 2021 zespół Inter Europol Competition zadebiutował w klasie LMP2 World Endurance Championship 2021. Orekę 07 prowadzili Jakub Śmiechowski, Renger van der Zande, Alex Brundle i Louis Delétraz. W swoich pierwszym sezonie w mistrzostwach świata "Turbo Piekarze" zajmowali miejsca w środku stawki, cztery z sześciu wyścigów kończąc na piątym miejscu w klasie. Najgorszym wynikiem było 9. miejsce w 6-godzinnym wyścigu w Bahrajnie. Pozwoliło to ekipie zakończyć swój debiutancki sezon w WEC na piątym miejscu.

Trzeci udział zespołu w wyścigu 24h Le Mans był najbardziej jak dotychczas udany - zespół zajął piąte miejsce w klasie LMP2 i dziesiąte w klasyfikacji generalnej. Śmiechowski, Brundle i van der Zande pokazali dobre tempo oraz uniknęli większych błędów i pecha - poza pękniętą oponą podczas przejazdu Brundle'a, niezawinioną kolizją z samochodem zespołu Racing Team India Eurasia oraz problemami z maszyną do tankowania.

Kolejną częścią programu zespołu na sezon 2021 była seria European Le Mans Series 2021, w której zespół wystawił dwa samochody Ligier JS P320 klasy LMP3. Prototyp numer 13, podobnie jak w sezonach 2018 i 2019, notował lepsze wyniki od siostrzanej załogi, zaliczając łącznie trzy podia, w tym jedno zwycięstwo – za sprawą wysiłków Martina Hippego, młodego Belga Ugo de Wilde oraz ich zmieniających się partnerów. Wystarczyło to do zajęcia czwartego miejsca w klasyfikacji generalnej, przede wszystkim na skutek wypadków i awarii w Le Castellet oraz Spa-Francorchamps. Załoga numer 14, dla której w trakcie sezonu jeździło łącznie 9 kierowców notowała wyniki w środku stawki ELMS, kończąc sezon na 6 miejscu w klasyfikacji generalnej.

Sezon 2022 Inter Europol Competition rozpoczął w Asian Le Mans Series, wystawiając jednego Ligiera JS P320. Zespół dysponował tempem pozwalającym na wygrywanie wyścigów, jednak na skutek nagłej, wymuszonej zmiany w składzie, problemów technicznych oraz błędów kierowców ukończył serię na siódmej pozycji w klasyfikacji generalnej.

Na dalszy ciąg sezonu zespół rozszerzył swój program, na który złożyły się po jednym samochodzie LMP2 w World Endurance Championship oraz European Le Mans Series, jak również dwa samochody LMP3 w ELMS.

Sezon WEC 2022 był bardzo nieudany. W każdym wyścigu, poza 6 Hours of Monza, Inter Europol Competition zmagał się z różnego rodzaju problemami - błędami kierowców problemami technicznymi i brakiem tempa, co zaowocowało zdobyciem tylko 20 punktów i 11. miejscem w klasyfikacji generalnej.

Wyścig 24h Le Mans również nie przyniósł sukcesu; samochody IEC przekroczyły linię mety na 13-tym (numer 34) i 14-tym (numer 43) miejscu. Samochód WEC zmagał się z problemami z prędkością maksymalną, jak również z innymi trudnościami. Prototyp numer 43 (wypożyczony od zespołu DragonSpeed, jako że zamówiony nowy model nie mógł zostać dostarczony przez Orekę na czas z uwagi na światowe zakłócenia w łańcuchu dostaw) dysponował lepszym tempem i aż do wczesnego ranka pozostawał w drugiej połowie czołowej dziesiątki, kiedy to awaria cewki zapłonowej spowodowała konieczność zjazdu do garażu na naprawę. Głównymi przyczynami słabej dyspozycji zespołu było nagłe odejście dyrektora technicznego zespołu, konieczność restrukturyzacji ekipy i znaczna rotacja wśród personelu.

Występy w ELMS przyniosły lepsze wyniki. Samochód LMP2 w drugiej połowie sezonu znacząco przyspieszył; załoga uplasowała się na 2 miejscu na Spa-Francorchamps po starcie z samego końca stawki oraz na 4 miejscu w finale sezonu na torze w Portimao, kończąc sezon na 8 miejscu. Dramatyczny przebieg miał sezon samochodu #13 w klasie LMP3, rozpoczynając się od dyskwalifikacji, następnie przynosząc trzy zwycięstwa z rzędu na Monzy, Circuit de Catalunya i Spa-Francorchamps, a kończąc utratą mistrzostwa na godzinę przed metą 4 Hours of Portimao - w wyniku kolizji Nico Pino z Mathiasem Beche i będącego tego skutkiem uszkodzenia zawieszenia, które najpierw spowodowało istotny spadek tempa, by wreszcie na 12 minut przed końcem wyścigu i sezonu ostatecznie wyeliminować samochód z wyścigu. Samochód numer 14 zajął zaś ostatnie, 13 miejsce w klasyfikacji generalnej, głównie na skutek wolnych przejazdów i licznych błędów Jamesa Daysona.

Ostatnim elementem działań zespołu w 2022 roku był gościnny start w nowej serii Prototype Cup Germany - z jednym samochodem LMP3, prowadzonym przez powracającego do zespołu Jamesa Winslowa i debiutującego w sportach motorowych Damiana Cioska. Winslow i Ciosek zajęli podczas weekendu na Spa-Francorchamps 6 i 2 miejsce.

W sezonie 2023 zespół wystartował w 24h Le Mans, FIA World Endurance Championship 2023, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup, wystawiając w nich odpowiednio dwa, jeden, dwa, cztery i trzy samochody. Sezon rozpoczął się od startu czterema samochodami w Asian Le Mans Series. Samochód LMP2 był bardzo szybki przez cały sezon, a jednym z najważniejszych tego powodów było tempo Nolana Siegela. Jednak dwie awarie mechaniczne w ostatnich minutach pierwszego i ostatniego wyścigu, kiedy Siegel był odpowiednio na trzecim i pierwszym miejscu, pozbawiły zespół mistrzostwa. Załogi LMP3 zajęły 7-me, 12-ste i 15-ste (ostatnie) miejsce w klasyfikacji generalnej.

Sezon WEC zakończył się dla Jakuba Śmiechowskiego, Alberta Costy i Fabio Scherera zdobyciem 114 punktów. Pozwoliło to ekipie na ukończenie sezonu na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej. W związku z usunięciem z tej serii (za wyjątkiem 24h Le Mans) klasy LMP2 wobec rozwoju kategorii Hypercar w taki sposób zespół zakończył swoje trzyletnie występy w WEC.

Przełomowym sukcesem zespołu była wygrana w 24h Le Mans 2023. Inter Europol ponownie wystawił dwa samochody - samochód startujący w pełnym sezonie WEC oraz auto oznaczone numerem 32, którego załogę stworzyli Jan Magnussen, Anders Fjordbach oraz kierowca-amator Mark Kvamme (załoga wystartowała w podklasie Pro-am). Załoga drugiego samochodu zakończyła udział w wyścigu w nocy po wypadku Magnussena.

Śmiechowski, Scherer i Costa zaprezentowali tempo, które drugi na mecie Robert Kubica określił jako "w swojej lidze". Szeroki rozgłos zdobył występ Scherera, który został uderzony w nogę przy wysiadaniu z auta przez samochód Corvette Racing w pierwszej godzinie wyścigu, w wyniku czego doznał złamania trzech kości śródstopia, urazu więzadła i pięty. Po otoczeniu opieką przez fizjoterapeutów zespołu Szwajcar spędził za kierownicą Oreki 07 ponad 8 godzin, pomimo konieczności zmiany metody hamowania oraz poruszania się na jednej nodze podczas wsiadania i wysiadania z samochodu. W końcówce wyścigu Scherer musiał również poradzić sobie z awarią radia. Duży postęp zaliczył Jakub Śmiechowski, który zaprezentował tempo jakościowego kierowcy o srebrnej kategorii, a Albert Costa osiągał najlepsze czasy spośród członków załogi.

Po wyścigu rywale zespołu, w tym zwłaszcza kierowca drugiego na mecie samochodu, Louis Delétraz, oskarżyli zespół o naruszenie regulaminu technicznego, wskazując na krótkie czasy tankowania, niskie zużycie paliwa oraz duże przyspieszenie samochodu. Po trwających ponad miesiąc badaniach organizatorzy oficjalnie potwierdzili wyniki wyścigu na podstawie raportu delegatów technicznych FIA oraz ACO, którzy "po głębokiej analizie" podali, że wszystkie samochody biorące udział w wyścigu - w tym Oreca polskiego zespołu - odpowiadały wymogom regulaminowym.

Sezon ELMS nie okazał się udany dla IEC. Jonathan Aberdein, Rui Andrade i Olli Caldwell, kierujący samochodem LMP2, zaliczyli tylko jedno podium w siedmiozespołowej stawce, prezentując słabe tempo i popełniając błędy, a w Aragon wycofali się z wyścigu po niezawinionej kolizji. Od lepszej strony zespół pokazał się w klasie LMP3, której sezon zakończył na czwartym miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając dwa drugie miejsca. Kierowcom Ligiera JS P320 brakowało również szczęścia – nieukończenie dwóch wyścigów, w Aragón i Algarve, spowodowane było awariami samochodu. Debiutancki sezon w Le Mans Cup wszystkie trzy załogi zespołu zakończyły na ostatnich miejscach w klasyfikacji generalnej. Najlepiej i najrówniej prezentowali się kierowcy auta numer 15, Bryson Morris i Chris Short, zaś Santiago Concepción Serrano i Ben Stone z Ligiera numer 13 nie ukończyli 5 na 7 wyścigów sezonu.

2024-: W czołówce LMP2

Program Inter Europol Competition na sezon 2024 objął 24h Le Mans – z jednym samochodem LMP2, IMSA SportsCar Championship z jednym zgłoszeniem w klasie LMP2, European Le Mans Series – z dwoma LMP2 i jednym LMP3 oraz Le Mans Cup – z dwoma samochodami w klasie LMP3.

W nowej dla siebie serii IMSA szefostwo zespołu zdecydowało się na podjęcie współpracy z amerykańską ekipę PR1 Mathiasen, argumentując to brakiem znajomości specyfiki wyścigów samochodów w USA oraz kwestiami logistycznymi. Po stronie PR1 pozostała między innymi bieżąca obsługa samochodu, zaś inżynierowie nad nim pracujący pochodzili z obu zespołów. Dobór kierowców – w tym amerykańskiego właściciela firmy jubilerskiej Nicka Boulle’a, Toma Dillmanna i Jakuba Śmiechowskiego – należał do zespołu z Polski. Występy zespołu przyniosły im tytuł mistrzów serii IMSA w klasie LMP2 w debiutanckim sezonie. Zwycięstwo na Canadian Tire Motorsport Park, podia w Watkins Glen i Indianapolis oraz ogólnie równa jazda Inter Europol by PR1/Mathiasen, z siódmym miejscem na torze Road America jako najgorszym wynikiem sezonu, przyniosły polsko-amerykańskiemu projektowi mistrzostwo serii oraz zaproszenie dla Boulle'a na 24h Le Mans 2025.

W 92. edycji 24-godzinnego wyścigu w Le Mans zespół był bardzo bliski obrony zeszłorocznego zwycięstwa. Śmiechowski, Władisław Łomko i Clément Novalak zajęli drugie miejsce, 18 sekund za zwycięzcami z United Autosports. W ostatnich godzinach wyścigu różnice między czołową szóstką klasy LMP2 pozostawały bardzo małe, a Łomko i Novalak kilkakrotnie wychodzili na prowadzenie; ostatecznie Francuz doprowadził samochód do mety na drugiej pozycji.

Europejska część programu poszła zespołowi niemal równie dobrze. Zwycięstwo w wyścigu na torze Paul Ricard, po utracie szansy na dublet na 20 minut przed metą okazało się jedynym w sezonie. Podobnie jak w IMSA równa forma (siódme miejsce również w tej serii było najgorszym wynikiem) była kluczowym czynnikiem na drodze do drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej dla Dillmanna, Łomko i Sebastiána Álvareza. Ostatni wyścig sezonu w Portimao załoga ukończyła na czwartym miejscu, po zamieszaniu związanym z nałożoną i cofniętą już po jej odbyciu karą 10 sekund. Kierujący Oreką 07 numer 34 Luca Ghiotto, Oliver Gray i Novalak uplasowali się na siódmym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaliczając jedno podium na torze Mugello. Samochód LMP3 podobnie jak #34 zaliczył jedno podium w sezonie, co przyniosło dziewiąte, przedostatnie, miejsce w klasyfikacji generalnej.

Drugi sezon w serii Le Mans Cup zakończył się lepszymi wynikami niż pierwszy. Aleksander Buchańcow i Rik Koen zakończyli sezon na jedenastym miejscu w klasyfikacji generalnej, zaczynając rok od trzeciego miejsca w pierwszym wyścigu, zaś Timothy Creswick, Sebastian Gravlund i Daniel Ali, prowadzący drugi samochód, ukończyli sezon na dziewiętnastym miejscu.

W 2025 roku Inter Europol Competition ponownie wziął udział w IMSA SportsCar Championship z jednym samochodem LMP2 o numerze 43 - w sposób samodzielny i po zbudowaniu nowej bazy, która powstała w Stanach Zjednoczonych. Zespół wrócił też do Asian Le Mans Series z dwoma autami LMP3, do European Le Mans Series z dwoma samochodami LMP2 i jednym LMP3 oraz do Le Mans Cup z jednym LMP3.

Rok rozpoczął się od startów w Asian Le Mans Series dwoma samochodami LMP3 Ligier JS P320 o numerach 34 i 43, które to występy były ostatnimi w tych samochodach, wobec zastąpienia ich modelami nowej generacji JS P325. Samochody zajęły dwa ostatnie miejsca w klasyfikacji generalnej.

Pierwszy sezon samodzielnych występów w serii IMSA Sportscar Championship zespół ukończył na trzecim miejscu w klasyfikacji generalnej, osiągniętym po wygranej w 12 Hours of Sebring, zapewnionej w ostatnich minutach wyścigu, trzech drugich miejscach i niskich miejscach w pozostałych trzech wyścigach, powodowanymi problemami technicznymi. Awaria zawieszenia w końcówce wyścigu na Canadian Tires Motorsport Park, gdy Tom Dillmann prowadził w wyścigu, poskutkowała poważnym wypadkiem, w wyniku którego Dillmann poddał się operacji kontuzjowanego kręgosłupa oraz nie wziął udziału w wyścigu na torze Road America, w którym zastąpił go kierowca BMW Connor de Phillippi.

W czerwcu po raz kolejny na starcie wyścigu w Le Mans wystawione zostały dwa prototypy LMP2, w tym jeden w podklasie Pro-am. Śmiechowski, Dillmann i nowy kierowca zespołu Nick Yelloly wywalczyli drugie zwycięstwo Inter Europolu w tym wyścigu. Samochód z numerem 43 prowadził w wyścigu od poranka, stale utrzymując nieprzekraczającą dwudziestu sekund przewagę nad autem numer 48 zespołu VDS Panis Racing. Końcówka wyścigu miała dramatyczny przebieg; na 34 minuty przed końcem na zespół nałożono karę przejazdu przez boksy, wskutek przekroczenia prędkości w alei serwisowej przez Yelloly'ego podczas poprzedniego postoju. Utracone w ten sposób prowadzenie zostało odzyskane po kolejnych kilku minutach wobec awarii zawieszenia w samochodzie rywali. Yelloly ukończył zwycięski wyścig z przewagą blisko dwóch minut nad zespołem Panisa. Drugi samochód zespołu ukończył wyścig na piątym miejscu w podklasie Pro-Am.

Walka z VDS Panis Racing trwała również przez cały rok w serii ELMS i tam zakończyła się wygraną francuskiego zespołu. Pięć drugich miejsc w sześciu wyścigach przyniosło Śmiechowskiemu, Dillmannowi i Yelloly’emu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej serii. Kierujący samochodem #34 Pedro Perino, Luca Ghiotto i Jean-Baptiste Simmenauer ukończyli sezon na dziesiątym miejscu w klasyfikacji generalnej, z piątym miejscem na torze Spa-Francorchamps jako najlepszym wynikiem sezonu. Po dwóch latach przerwy zespół powrócił do tego na podium klasyfikacji generalnej w klasie LMP3, po serii równych występów i dwóch podiach Timothy’ego Creswicka, Reece’a Golda i Douwe Dedeckera.

Kolejny sezon startów w Le Mans Cup cechował się licznymi zmianami kierowców i klas. Najlepszym wynikiem w klasyfikacji generalnej było 6 miejsce samochodu z numerem 34 w klasie LMP3 Pro-am, w którym w ciągu roku zasiadły cztery różne załogi, osiągając jedno podium w wyścigu na Spa-Francorchamps; zdobyta na torze wygrana w ostatnim wyścigu sezonu została utracona przez błąd regulaminowy.

W sezonie 2026 zespół startował w tych samych seriach i klasach, co w poprzednim roku i dwa lata wcześniej – 24h Le Mans, IMSA SportsCar Championship, European Le Mans Series, Asian Le Mans Series oraz Le Mans Cup. Rok rozpoczął się podwójnym startem w wyścigu 24 Hours of Daytona, który przyniósł zespołowi pierwsze podwójne podium w klasie LMP2. Samochód z numerem 43, prowadzony przez powracających na kolejny rok startów Toma Dillmanna, Jeremy'ego Clarke'a, Bijoya Garga i Antóniego Félixa da Costę zajął drugie miejsce, natomiast jednorazowy start samochodu nr 343 w rękach Śmiechowskiego, Nicka Cassidy'ego, powracającego do zespołu po trzech latach Nolana Siegela i Georgiosa Kolovosa zapewnił najniższy stopień podium. Po mistrzostwie w sezonie 2024 i trzecim miejscu w roku 2025, sezon 2026 został ukończony przez załogę auta numer 43 na drugiej pozycji. Ostatni wyścig sezonu zespół ukończył o mniej niż sekundę za zespołem Crowdstrike by APR, głównymi rywalami ekipy i mistrzami serii.

W Asian Le Mans Series obie załogi – LMP2 o numerze 43 i LMP3 o numerze 13 – zaliczyły całkiem odmienne sezony. Jedno drugie miejsce w klasie LMP2 w sześciu wyścigach przyniosło zespołowi 11 miejsce w klasyfikacji generalnej. W klasie LMP3 zespół był bardzo bliski ponownego zdobycia mistrzostwa po siedmiu latach, zaliczając na mecie trzy zwycięstwa i jedno drugie miejsce. Kierowcami samochodu byli powracający do zespołu po roku przerwy Aleksander Buchańcow oraz Chun-Ting Chou i Henry Cubides Olarte. Jedno ze zwycięstw, w pierwszym wyścigu w Abu Zabi, zostało anulowane po wyścigu, a załoga zdyskwalifikowana po proteście ostatecznych mistrzów serii, CLX Motorsport, wobec naruszenia regulaminu technicznego. Auto z numerem 13 zdobyło ostatecznie tytuł wicemistrzów serii.

Zespół ponownie wystartował w 24-godzinnym wyścigu Le Mans dwoma samochodami. Samochód nr 43, ozdobiony specjalnym malowaniem inspirowanym polskimi polami rzepaku, ponownie prowadzili Dillmann, Śmiechowski i Yelloly, natomiast samochód nr 343 znalazł się w rękach Bijoya Garga i Reshada de Gerusa – jeżdzących dla zespołu w ELMS – a także kierowcy fabrycznego Porsche, Nico Müllera. Wyścig zakończył się dubletem zespołu: samochód nr 43 z powodzeniem obronił swoje zwycięstwo z 2025 roku, a samochód nr 343 zajął drugie miejsce. Głównymi rywalami zespołu byli długo prowadzący w wyścigu samochód nr 30 zespołu Duqueine, który musiał wycofać się z wyścigu w 21. godzinie z powodu awarii tarczy hamulcowej, oraz po raz kolejny Forrestier Racing by Panis. Dillmann, Śmiechowski i Yelloly zastosowali inną strategię oponową niż siostrzany samochód, co wynikało częściowo z tego, że oba samochody jechały blisko siebie w ostatnich godzinach, jak również przez większość wyścigu oszczędzali paliwo, co pozwoliło na wydłużenie przejazdów o jedno okrążenie i przewagę w tym zakresie w końcówce wyścigu.

Seria ELMS była najsłabszym punktem kampanii Inter Europol Competition w sezonie 2026. Wszystkie trzy załogi, pomimo zdobycia łącznie sześciu podiów, zakończyły sezon w środku stawki w swoich klasach, a najlepszym wynikiem było piąte miejsce samochodu nr 43 i 59 zdobytych punktów.

W Le Mans Cup samochód nr 34 w klasie LMP3 Pro-am zdobył dzięki wysiłkom Buchańcowa pięć pole position w sześciu wyścigach, które jednak nie przełożyły się na żadne zwycięstwo, co dało mu i jego zmieniającym się partnerom piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Samochód LMP3 nr 43 zdobył punkty tylko raz i został wycofany z serii przed finałowym wyścigiem.

Plany startów w Hypercar i nowym LMP2

Inter Europol Competition od 2021 roku planuje starty w najwyższej klasie wyścigów długodystansowych. Do 2026 roku osoby zarządzające zespołem wielokrotnie wskazywały na znaczne koszty wystawienia prototypu w klasie Hypercar bądź GTP oraz konieczność pozyskania odpowiedniego wsparcia producenckiego. W styczniu 2026 media branżowe podały informację, że zespół miałby już w sezonie 2027 wystawić co najmniej jeden samochód w klasie Hypercar przy współpracy z Hondą. W czerwcu 2026 roku menedżer zespołu, Sascha Fassbender, potwierdził, że umowa nie została sfinalizowana z powodu decyzji Hondy, pomimo dokumentów gotowych do podpisu. W maju 2026 roku zespół w dalszym ciągu prowadził rozmowy co do startów w WEC lub IMSA, w tym z potencjalnymi kierowcami; Fassbender podał, że przejście do klasy Hypercar lub GTP przed sezonem 2028 jest mało prawdopodobne, i ponownie potwierdził, że plany zespołu obejmują wyłącznie prowadzenie programu fabrycznego, a nie prywatnego.

Niezależnie od tego, w sezonie 2028 zespół wystawi samochody w klasie LMP2 nowej generacji – przechodząc na model Ligier JS P228, co będzie oznaczało powrót do współpracy z Ligierem w klasie LMP2 po 7 latach korzystania z Oreki 07.

24h Le Mans

Rok	Uczestnik	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	Okrążenia	Miejsce	Miejsce w klasie
2019	Inter Europol Competition	LMP2	34	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 V8	Nigel Moore Jakub Śmiechowski James Winslow	325	45	16
2020	Inter Europol Competition	LMP2	34	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 V8	Rene Binder Matevos Isaakyan Jakub Śmiechowski	316	42	17
2021	Inter Europol Competition	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Alex Brundle Jakub Śmiechowski Renger van der Zande	360	10	5
2022	Inter Europol Competition	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Alex Brundle Esteban Gutiérrez Jakub Śmiechowski	365	18	13
		LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Pietro Fittipaldi David Heinemeier Hansson Fabio Scherer	364	19	14
2023	Inter Europol Competition	LMP2	32	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Anders Fjordbach Mark Kvamme Jan Magnussen	117	DNF	DNF
		LMP2 Pro-am
		LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Albert Costa Fabio Scherer Jakub Śmiechowski	328	9	1
2024	Inter Europol Competition	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Władisław Łomko Clément Novalak Jakub Śmiechowski	297	16	2
2025	Inter Europol Competition	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Nick Boulle Luca Ghiotto Jean-Baptiste Simmenauer	363	28	10
		LMP2 Pro-am							5
		LMP2	43			Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly	367	19	1
2026	Inter Europol Competition	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 V8	Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly	361	15	1
			343			Bijoy Garg Reshad de Gerus Nico Müller	360	16	2

FIA World Endurance Championship

Rok	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	1	2	3	4	5	6	7	Poz.	Pkt
2021	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Alex Brundle (wszystkie rundy) Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Renger van der Zande (rundy 1, 3–6) Louis Delétraz (runda 2)	SPA 5	POR 5	MNZ 4	LMN 5	BAH 9	BAH 5		5	84
2022	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Esteban Gutiérrez (wszystkie rundy) Fabio Scherer (runda 1) Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Alex Brundle (rundy 2–6)	SEB 14	SPA RET	LMN 13	MNZ 4	FUJ 11	BAH RET		11	20
2023	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Albert Costa Fabio Scherer Jakub Śmiechowski	SEB 4	POR 10	SPA 3	LMN 1	MNZ 5	FUJ 9	BAH 6	2	114

IMSA SportsCar Championship

Rok	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	1	2	3	4	5	6	7	Poz.	Pkt
2020	LMP2	51	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Rob Hodes (runda 5) Austin McCusker (runda 5) Jakub Śmiechowski (rundy 5, 7) Matthew Bell (runda 7) Naveen Rao (runda 7)	DAY	SEB	RAM	RAT	PLM 3	LAG	SEB 4	6	58
2024	LMP2	52	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Nick Boulle (wszystkie rundy) Tom Dillmann (wszystkie rundy) Pietro Fittipaldi (runda 1) Jakub Śmiechowski (rundy 1–3, 6–7)	DAY 4	SEB 6	WAT 3	MOP 1	RAM 7	IND 2	PLM 4	1	2227
2025	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Tom Dillmann (rundy 1–4, 6–7) António Félix da Costa (runda 1) Jon Field (runda 1) Bijoy Garg (rundy 1–3, 6–7) Jeremy Clarke (rundy 2–7) Connor de Phillippi (runda 5)	DAY 10	SEB 1	WAT 8	MOP 10	RAM 2	IND 2	PLM 2	3	2117
2026	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Jeremy Clarke (wszystkie rundy) Tom Dillmann (wszystkie rundy) António Félix da Costa (runda 1) Bijoy Garg (rundy 1–3, 5, 7)	DAY 2	SEB 11	WAT 4	MOP 1	RAM 1	IND 6	PLM 2	2	2302
		343	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Nick Cassidy Georgios Kolovos Nolan Siegel Jakub Śmiechowski	DAY 3	SEB	WAT	MOP	RAM	IND	PLM	12	325

European Le Mans Series

Rok	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	1	2	3	4	5	6	Poz.	Pkt
2016	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Jens Petersen Jakub Śmiechowski	SIL RET	IMO 15	RBR RET	LEC 7	SPA 6	EST 5	10	24.5
2017	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Martin Hippe Jakub Śmiechowski	SIL 6	MON 6	RBR 5	LEC 2	SPA 4	POR RET	5	56
2018	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Martin Hippe Jakub Śmiechowski	LEC 6	MON 4	RBR 3	SIL 5	SPA 12	POR 1	2	70.25
		14	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Paul Scheuschner (wszystkie rundy) Luca Demarchi (rundy 1–5) Henning Enqvist (runda 1) Hendrik Still (rundy 2, 4) Guglielmo Belotti (runda 3) Moritz Müller-Crepon (rundy 5–6)	LEC 12	MON 15	RBR 11	SIL 13	SPA 15	POR 8	15	6.25
2019	LMP2	34	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 L V8	Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Léo Roussel (rundy 1–2) Dani Clos (rundy 1–3) Adrien Tambay (rundy 3–4) Lukas Dunner (runda 4) Sam Dejonghe (rundy 5–6) Mathias Beche (rundy 5–6)	LEC 15	MON 13	CAT RET	SIL 12	SPA 12	POR RET	17	2
	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Martin Hippe Nigel Moore	LEC 3	MON 2	CAT 1	SIL 2	SPA 2	POR 11	2	94.5
		14	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Paul Scheuschner (wszystkie rundy) Dino Lunardi (runda 1) Sam Dejonghe (rundy 2–4) Constantin Schöll (runda 6)	LEC 13	MON 9	CAT RET	SIL RET	SPA 6	POR 7	12	16.5
2020	LMP2	34	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 L V8	Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Rene Binder (wszystkie rundy) Matevos Isaakyan (rundy 1–4)	LEC 7	SPA 11	LEC 6	MON 12	POR RET	–	12	15.5
	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Martin Hippe (wszystkie rundy) Nigel Moore (rundy 1–3) Dino Lunardi (rundy 4–5)	LEC 2	SPA RET	LEC 3	MON 1	POR 3	–	2	73
2021	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Martin Hippe (wszystkie rundy) Ugo de Wilde (wszystkie rundy) Julien Falchero (runda 1) Ulysse de Pauw (rundy 2–3) Mattia Pasini (runda 4) Aiden Read (runda 5) Adam Eteki (runda 6)	CAT 3	RBR 4	LEC RET	MON 3	SPA RET	POR 1	4	67
		14	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Julius Adomavičius (rundy 1, 3) Alessandro Bracalente (runda 1) Mattia Pasini (rundy 1–3, 5) Gustas Grinbergas (runda 2) Mateusz Kaprzyk (rundy 2–6) Erwin Creed (runda 4) Marius Zug (runda 4) Nico Pino (rundy 5–6) Patryk Krupiński (runda 6)	CAT 8	RBR 5	LEC 6	MON 7	SPA RET	POR 7	6	36
2022	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Pietro Fittipaldi David Heinemeier Hansson Fabio Scherer	LEC 11	IMO 9	MON 11	CAT 16	SPA 2	POR 4	8	32
	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Charles Crews Guilherme de Oliveira Nico Pino	LEC DSQ	IMO 8	MON 1	CAT 1	SPA 1	POR RET	2	79
		14	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Noam Abramczyk James Dayson Mateusz Kaprzyk	LEC 9	IMO RET	MON RET	CAT 10	SPA 8	POR 8	13	13
2023	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Jonathan Aberdein Rui Andrade Olli Caldwell	CAT RET	LEC 3	ARA RET	SPA RET	POR 7	POR 4	7	33
	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Kai Askey Wyatt Brichacek Miguel Cristóvão	CAT 2	LEC 6	ARA RET	SPA 2	POR RET	POR 4	4	57
2024	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Luca Ghiotto Oliver Gray Clément Novalak	CAT 8	LEC RET	IMO 7	SPA 4	MUG 3	POR 5	7	47
		43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Sebastián Álvarez Tom Dillmann Władisław Łomko	CAT 6	LEC 1	IMO 4	SPA 2	MUG 7	POR 4	2	81
	LMP3	88	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Kai Askey Aleksander Buchańcow Pedro Perino	CAT 6	LEC RET	IMO 9	SPA 9	MUG 3	POR RET	9	27
2025	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Luca Ghiotto Pedro Perino Jean-Baptiste Simmenauer	CAT 9	LEC 10	IMO 6	SPA 5	SIL 9	POR RET	10	23
		43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Tom Dillmann Jakub Śmiechowski Nick Yelloly	CAT 10	LEC 2	IMO 2	SPA 2	SIL 2	POR 2	2	92
	LMP3	88	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Timothy Creswick Douwe Dedecker Reece Gold	CAT 3	LEC 4	IMO 7	SPA 3	SIL 5	POR 6	3	66
2026	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Bijoy Garg Reshad de Gerus	CAT 2	LEC 2	IMO 6	SPA 11	SIL 6	POR 8	6	55
		43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Tom Dillmann (wszystkie rundy) Jakub Śmiechowski (wszystkie rundy) Nick Yelloly (rundy 1, 3–6) Luca Ghiotto (runda 2)	CAT 5	LEC 7	IMO 9	SPA 1	SIL 9	POR 3	5	59
	LMP3	13	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Aleksander Buchańcow Chun-Ting Chou Henry Cubides Olarte	CAT 3	LEC 1	IMO 10	SPA RET	SIL 3	POR 9	5	58

Asian Le Mans Series

Rok	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	1	2	3	4	5	6	Poz.	Pkt
2018-19	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Martin Hippe Jakub Śmiechowski	SHA 1	FUJ 2	CHA 2	SEP 1			1	87
2019-20	LMP2	33	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 L V8	John Corbett (rundy 1–4) Nathan Kumar (rundy 1–4) Mitchell Neilson (rundy 1–2) Danial Frost (rundy 3–4)	SHA 5	BEN 4	SEP 6	CHA 6			4	38
		34	Ligier JS P217	Gibson GK428 4.2 L V8	Mathias Beche Jakub Śmiechowski James Winslow	SHA 4	|BEN RET	SEP 5	CHA 7			5	28
	LMP3	13	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Martin Hippe Nigel Moore	SHA 1	BEN 2	SEP 3	CHA RET			3	59
		14	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Peter Paddon Garth Walden Austin McCusker		BEN 4					9	12
		18	Ligier JS P3	Nissan VK50VE 5.0 L V8	Philip Kadoorie Dan Wells			SEP 6	CHA 6			8	16
2022	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Aleksander Buchańcow (rundy 1–2) Guilherme de Oliveira (wszystkie rundy) Nico Pino (wszystkie rundy) James Dayson (rundy 3–4)	DUB 5	DUB 5	ABU 7	ABU 5			7	36
2023	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Christian Bogle Charles Crews Nolan Siegel	DUB RET	DUB 1	ABU 4	ABU RET			5	39
	LMP3	53	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Kai Askey Wyatt Brichacek Miguel Cristóvão	DUB 9	DUB RET	ABU 9	ABU 6			12	12
		63	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Adam Ali James Dayson John Schauerman	DUB 11	DUB 11	ABU 12	ABU RET			15	0
		73	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Aleksander Buchańcow John Corbett James Winslow	DUB 5	DUB 7	ABU 10	ABU 5			7	27
2024-25	LMP3	34	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Daniel Ali Timothy Creswick Douwe Dedecker	SEP RET	SEP 5	DUB 3	DUB 5	ABU 4	ABU 6	5	55
		43	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Steve Brooks Mikkel Kristensen Kevin Rabin	SEP RET	SEP 6	DUB 5	DUB 6	ABU RET	ABU 5	7	36
2025-26	LMP2	43	Oreca 07	Gibson GK428 4.2 L V8	Nick Cassidy (rundy 1–2) Georgios Kolovos (wszystkie rundy) Nolan Siegel (wszystkie rundy) Bijoy Garg (rundy 3–6)	SEP 13	SEP 12	DUB 11	DUB RET	ABU 9	ABU 2	11	20
	LMP3	13	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Aleksander Buchańcow Chun-Ting Chou Henry Cubides Olarte	SEP 1	SEP 4	DUB 1	DUB 7	ABU DSQ	ABU 2	2	86
2026-27	LMP2	34	Oreca 07	Gibson GK 428 4.2 L V8	Antoine Comeau Bijoy Garg Niels Koolen	LEC	LEC	JER	JER	POR	POR
		43	Oreca 07	Gibson GK 428 4.2 L V8	Torsten Kratz Cian Shields Nick Yelloly	LEC	LEC	JER	JER	POR	POR

Le Mans Cup

Rok	Klasa	Numer	Samochód	Silnik	Kierowcy	1	2	3	4	5	6	7	Poz.	Pkt
2022	LMP3	54	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Noam Abramczyk Don Yount			LMN RET	LMN 20				-	-
2023	LMP3	13	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Santiago Concepción Serrano Ben Stone	CAT RET	LMN 20	LMN RET	LEC RET	ARA RET	SPA RET	POR 9	25	2
		14	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Daniel Ali Andres Latorre Canon	CAT 22	LMN DNS	LMN 25	LEC 12	ARA RET	SPA 16	POR 18	28	0
		15	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Bryson Morris Chris Short	CAT RET	LMN 30	LMN 12	LEC 24	ARA 13	SPA 17	POR 7	20	6
2024	LMP3	34	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Aleksander Buchańcow Rik Koen	CAT 3	LEC 8	LMN RET	LMN 11	SPA RET	MUG 9	POR 16	11	21
		43	Ligier JS P320	Nissan VK56VE 5.6 L V8	Timothy Creswick (wszystkie rundy) Sebastian Gravlund (rundy 1–5, 7) Daniel Ali (runda 6)	CAT 10	LEC 22	LMN DNS	LMN 20	SPA RET	MUG 18	POR 9	19	3
2025	LMP3 Pro/Am	34	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Aristotle Balogh (rundy 1–2) Garett Grist (rundy 1–2) William Karlsson (rundy 3–4) Chris Short (rundy 3–4) Timothy Creswick (runda 5) Bijoy Garg (runda 5) Jose Cautela (runda 7) Shawn Rashid (runda 7)	CAT 11	LEC 10	LMN 5	LMN 5	SPA 3	SIL	POR 4	6	40
		43	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	David Pun Sérgio Sette Câmara	CAT	LEC	LMN 10	LMN 7	SPA	SIL	POR	14	5
	LMP3	5	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Brady Golan Nolan Siegel	CAT	LEC	LMN	LMN	SPA	SIL 15	POR	-	-
2026	LMP3 Pro/Am	34	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Aleksander Buchańcow (wszystkie rundy) Shawn Rashid (rundy 1–3) George King (runda 4) James Winslow (runda 5) Christian Dannemand Jørgensen (runda 6)	CAT 5	LEC 4	LMN DSQ	SPA 3	SIL 7	POR 3		5	63
	LMP3	43	Ligier JS P325	Toyota V35A-FTS 3.5 L V6	Christian Dannemand Jørgensen (rundy 1–5) William Karlsson (rundy 1–3) Jonathan Woolridge (runda 4) Callum Voisin (runda 5)	CAT 12	LEC RET	LMN 16	SPA 16	SIL 7	POR		15	6