| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
31 grudnia 1975 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
184 minut |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role | |
| Muzyka |
Mikael Tariwierdijew |
| Zdjęcia |
Wadim Alisow |
| Scenografia |
Aleksandr Borisow |
| Produkcja | |
| Dystrybucja | |
| Nagrody | |
| Nagroda Państwowa ZSRR | |
Szczęśliwego Nowego Roku (ros. Ирония судьбы, или С лёгким паром!, Ironija sudby, ili S logkim parom!) – radziecka komedia z 1975 r., w reżyserii Eldara Riazanowa, na podstawie sztuki S logkim parom! (ros. С лёгким паром!, czyli fraza oznaczająca powitanie po łaźni rosyjskiej, a czasem też po innej gorącej kąpieli). W 1977 r. film otrzymał nagrodę państwową ZSRR. W Polsce znany również pod alternatywnym tytułem Ironia losu (dosłowne tłumaczenie tytułu rosyjskiego), pod którym został wydany na DVD.
Główni bohaterowie wykonują w czasie filmu 9 pieśni rosyjskich. Głosu użyczyli Ałła Pugaczowa i Siergiej Nikitin (nie wymienieni w napisach).
Akcja filmu rozgrywa się współcześnie, w noc sylwestrową. Tuż przed planowanym ślubem chirurga Jewgienija „Żeni” Michajłowicza Łukaszyna przyjaciele udali się do łaźni, gdzie nadużywali alkoholu. Przez pomyłkę Żenia trafił do samolotu, którym przyleciał do Leningradu. Tam dociera do mieszkania pod tym samym adresem, jak jego własne w Moskwie. Do drzwi obcego mieszkania pasuje także klucz, którym posługiwał się w Moskwie. Właścicielką mieszkania jest nauczycielka Nadieżda (Nadia) Szewielowa. Pojawienie się Żeni spowoduje rozpad związku z partnerem Nadii, Ippolitem.
Opracowanie wersji polskiej: Studio Opracowań Filmów w Łodzi
Reżyseria: Grzegorz Sielski
Dialogi: Jan Czarny
Operator dźwięku: Elżbieta Matulewicz
Montaż: Janina Michalska
Kierownik produkcji: Bożena Dębowska
Tłumaczenie wierszy: Tadeusz Dobrzyński
Udział wzięli: