| Gatunek | |
|---|---|
| Data premiery |
3 marca 2000 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
127 minut |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Eldar Riazanow |
| Główne role | |
| Muzyka | |
| Zdjęcia | |
| Scenografia |
Aleksandr Borisow |
| Kostiumy |
Natalia Iwanowa |
| Montaż |
Inessa Brożowska |
| Wytwórnia |
Kinomost |
Stare klacze (ros. Старые клячи) – rosyjski film fabularny z 2000 roku, w reżyserii Eldara Riazanowa.
W 1989 spotykają się cztery kobiety w średnim wieku - Anna, która prowadzi karierę naukową; Liza - działaczka związków zawodowych; Maria pracuje na kolei, a Luba pracuje w handlu. Niedawno, w Afganistanie poległ syn Luby i kobiety próbują pocieszyć przyjaciółkę. Kobiety śpiewają piosenki, przypominające im czasy, kiedy były młode i pełne radości. Kolejna część filmu rozgrywa się dziesięć lat później. Życie kobiet uległo wyraźnej zmianie - każda z nich musiała znaleźć dla siebie nowe zajęcie, aby zarobić na życie. Luba sprzedaje gazety, ale musi płacić haracz grupie chuliganów, aby ci nie zniszczyli jej kiosku. Kobieta podejmuje decyzję, aby sprzedać mieszkanie i przenieść się do nowego, mniejszego. Za 100 tysięcy rubli ma otrzymać nowe mieszkanie, z widokiem na Kreml. Pada jednak ofiarą oszustwa - dom został jej zabrany, dokumenty sfałszowane, a jej nowe mieszkanie nie istnieje.
Przyjaciółki starają się pomóc Lubie. Celem ich działań staje się biznesmen Chomienko, który mieszka teraz w mieszkaniu Luby i brał bezpośredni udział w oszustwie. Aby osiągnąć swój cel zakładają grupę muzyczną "Stare klacze", a jedna z nich gra rolę bogatej Niemki - "przynęty" dla Chomienki.