W latach 1949–1951 studiował w akademii muzycznej w Zagrzebiu u Milo Cipry (kompozycja) i Friedricha Zauna (dyrygentura). W latach 1952–1953 pełnił funkcję dyrektora artystycznego opery w Rijece. Od 1955 roku przebywał w Paryżu, gdzie był uczniem Pierre’a Schaeffera i brał udział w pracach Groupe de Musique Concrète. W 1959 roku osiadł na stałe we Francji. Od 1960 roku pracownik działającej przy ORTF Groupe de recherches musicales. W latach 1972–1990 wykładał w Konserwatorium Paryskim. W 1992 roku otrzymał Grand Prix national de la musique. Odznaczony został krzyżem komandorskim Orderu Sztuki i Literatury (1990) oraz krzyżem kawalerskim Legii Honorowej (2006).
Twórczość
Twórczość Malca ukształtowała się pod wpływem Pierre’a Schaeffera i pracy w Groupe de Musique Concrète. Przyczynił się do rozwoju muzyki elektroakustycznej. Na gruncie muzyki orkiestrowej, chcąc przełamać opory muzyków wynikające ze złożoności materii w kompozycjach współczesnych, wprowadzał podziały orkiestr na mniejsze, zautonomizowane zespoły koordynowane przez dyrygenta, dające muzykom pewien stopień swobody działania.
Wybrane kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe
Symfonia (1951)
Maquettes na 17 instrumentów (1957)
Mouvements en couleur (1959)
Séquences na wibrafon i smyczki (1960)
Tutti na orkiestrę i taśmę (1962)
Sigma (1963)
Oral na aktora i orkiestrę (1967)
Vocatif (1968)
Gam(m)es (1971)
Tehrana (1975)
Arco-22 na 22 instrumenty smyczkowe (1976)
Ottava bassa na kontrabas i orkiestrę (1983)
Exempla (1994)
koncert skrzypcowy Ottava alta (1995)
Sonoris causa (1997)
koncert wiolonczelowy Arc-en-cello (1999–2000)
Utwory kameralne
Trio fortepianowe (1950)
Sonata brevis na wiolonczelę i fortepian (1956)
Exercise de style (baroque) na smyczki (1958)
Trois stèles na instrumenty (1963)
Miniatures pour Lewis Carroll na skrzypce, flet, harfę i perkusję (1964)
Échos na 10 wykonawców (1965)
Planètes na instrumenty (1966)
Lumina na 12 instrumentów smyczkowych i taśmę (1968)
Kitica na skrzypce, flet, klarnet i puzon (1972)
Actuor na 6 perkusji (1973)
Arco-11 na 11 instrumentów smyczkowych (1975)
Pieris na 2 harfy (1985)
Forma na trio smyczkowe i taśmę (1985)
Attacca na perkusję solo i taśmę (1985–1986)
Arco-1 na wiolonczelę (1987)
Saturnalia na kontrabas (1996)
Utwory fortepianowe
Sonata (1949)
Dialogues (1961; także wersja na klawesyn 1966)
Utwory organowe
Doppio coro (1993)
Utwory wokalno-instrumentalne
Poèmes de Radovan na sopran lub tenora i fortepian (1952)
Les douze mois na głosy solowe, chór, chór dziecięcy i orkiestrę kameralną (1960)
Cantate pour elle na sopran, harfę i taśmę (1966)
Lied na 18 głosów i 39 instrumentów smyczkowych (1969)
Dodecameron na 12 głosów solowych (1970)
Vox, vocis, f. na 3 głosy żeńskie i 9 lub 15 instrumentów (1979)
Utwory sceniczne
kolaż sceniczny Victor Hugo – Un contre tous na 2 aktorów, chór, orkiestrę i taśmę (wyst. Awinion 1971)
Utwory na taśmę
Mavena (1956)
Reflets (1960)
Dahovi I (1961)
Dahovi II (1962)
Luminetudes (1968)
Bizarra (1972)
Triola ou Symphonie pour moi-même (1978)
Recitativo (1980)
Carillon Choral (1981)
Week-end na 3 syntezatory i taśmę (1982)
Artemisia (1991)
Przypisy
12345678910Encyklopedia Muzyczna PWM.T.6. Część biograficzna m.Kraków:Polskie Wydawnictwo Muzyczne,2000,s.48–49. ISBN83-224-0656-8.
1234567Baker’s Biographical Dictionary of Musicians.T.Volume 4 Levy–Pisa.New York:Schirmer Books,2001,s.2246–2247. ISBN0-02-865529-X.
