Iwnycia
 Pałac | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Hromada | |
| Wysokość |
210 m n.p.m. |
| Populacja |
|
| • liczba ludności |
1644 |
| Nr kierunkowy |
+380 4136 |
| Kod pocztowy |
13420 |
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
 50°09′04″N 29°02′15″E/50,151111 29,037500 | |
Iwnycia (ukr. Івниця; pol. hist. Iwnica) – wieś na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, w rejonie żytomierskim, w hromadzie Wołycia.
Znajdują tu się parafia katolicka św. Jana Chrzciciela dekanatu różyńskiego oraz przystanek kolejowy Iwnycia, położony na linii Fastów – Żytomierz.
Historia
W XIX i w początkach XX w. miasteczko położone w Rosji, w guberni wołyńskiej, w powiecie żytomierskim, w gminie Kotelnia.
Od 1922 w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Ukrainie.
Do 2020 w rejonie andruszowskim.
Pałac
Pałac parterowy, wybudowany w stylu empire na wysokiej oficynie, w części centralnej piętrowy, od frontu portyk zwieńczony tympanonem. Obok duży park. Do pałacu prowadziła brama w stylu antycznym z kolumnami podtrzymującymi antyczny gzyms.
Brama wjazdowa
Baszta
Park
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Przypisy
- ↑ Волицька т.г. - Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2026-08-01].
- ↑ Iwnica, pow. żytomierski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 326.
- ↑ Antoni Urbański: ''Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, (IV cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1929, s. 86.
Bibliografia
- Iwnica, pow. żytomierski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 620.
