Izolacja DNA

Izolacja DNA – proces oczyszczania DNA z innych składników chemicznych i biologicznych obecnych w próbce materiału prowadzony z wykorzystaniem różnych procesów fizycznych oraz chemicznych. Po raz pierwszy DNA zostało wyizolowane w roku 1869 przez Friedricha Mieschera. Obecnie jest standardową metodą stosowaną w biologii molekularnej oraz w analizach sądowych.

Ogólny przebieg procesu

Obecnie procedurę prowadzi się z użyciem gotowych zestawów a jej szczegółowy przebieg zależy od rodzaju materiału biologicznego oraz stosowanych metod lecz ogólnie proces wygląda następująco:

Techniki izolacji mogą być modyfikowane o dodatek odczynników chelatujących jony takie jak Mg2+ oraz Ca2+ co chroni DNA przed strawieniem przez DNazy (jony te są niezbędne do prawidłowej pracy niektórych enzymów).

Po izolacji oczyszczone DNA jest rozpuszczane zwykle w lekko zasadowym buforze TE lub w wodzie wysokiej czystości.

Specjalne metody izolacji DNA

Specjalnie modyfikowane metody izolacji są stosowane w przypadkach gdy:

Pozachromosomalne DNA jest stosunkowo łatwe do izolacji. Plazmidowe DNA może zostać wyizolowane poprzez lizę, precypitację białek co zatrzymuje DNA chromosomalne w fazie nierozpuszczalnej, odwirowanie w wyniku czego faza wodna zawiera jedynie DNA plazmidowe.

Detekcja DNA

Reakcja z difenyloaminą może potwierdzić obecność DNA w próbce po izolacji. Procedura detekcji polega na chemicznej hydrolizie DNA podczas ogrzewania do temperatury powyżej 95°C z dodatkiem kwasu co prowadzi do uwolnienia między innymi cukru - deoksyrybozy który występuje w DNA a nie ma go w RNA. Deoksyroboza reaguje z difenyloaminą dając aldehyd hydroksylewulinowy barwy niebieskiej. Oznaczenie ilościowe może zostać wykonane poprzez pomiar absorbancji przy 600 nm i porównanie otrzymanej wartości absorbancji z krzywą kalibracji wykreśloną dla znanych wzorców.

Inną metodą określania czystości otrzymanego preparatu jest pomiar absorbancji przy 260 nm oraz 280 nm. DNA absorbuje promieniowanie o długości fali 260 nm natomiast białka (zawierające aminokwasy aromatyczne) przy 280 nm. Czysta próbka DNA wykazuje stosunek absorbancji 260/280 na poziomie 1.8. Mniejsza wartość świadczy o zanieczyszczeniu białkami a większa o zanieczyszczeniu przez RNA.

DNA może zostać wykryte poprzez trawienie enzymami restrykcyjnymi oraz elektroforezę w żelu agarozowym z dodatkiem barwnika fluorescencyjnego (np. bromek etydyny) oraz porównanie intensywności fluorescencji ze znanym wzorcem DNA.