Jack Cassidy (II połowa lat 60.) | |
| Imię i nazwisko |
John Joseph Edward Cassidy |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
5 marca 1927 |
| Data i miejsce śmierci |
12 grudnia 1976 |
| Zawód |
aktor, piosenkarz, reżyser teatralny |
| Współmałżonek |
Evelyn Ward |
| Lata aktywności |
1943–1976 |
Jack Cassidy, właśc. John Joseph Edward Cassidy (ur. 5 marca 1927 w Nowym Jorku, zm. 12 grudnia 1976 w West Hollywood) – amerykański aktor, piosenkarz i reżyser sztuk teatralnych. Laureat nagrody Tony i Grammy.

Urodził się w Nowym Jorku jako najmłodszy z pięciorga rodzeństwa Charlotte „Lottie” (z domu Koehler) i Williama George’a „Williego” Cassidy’ego. Miał starszą siostrę Gertrude Elizabeth (1909–2007) i starszego brata Williama Josepha (1911–1991). Jego ojciec, inżynier na Long Island Rail Road, był pochodzenia irlandzkiego, a matka – niemieckiego. W wieku 15 lat porzucił szkołę, aby poświęcić się działalności artystycznej. Początkowo utrzymywał się z różnych dorywczych zajęć, był m.in. szoferem, kasjerem, boyem hotelowym i węglarzem.
Swoją karierę artystyczną rozpoczął w 1943 jako nastoletni członek chórów teatrów broadwayowskich w spektaklach: Around the World (1946), Music in My Heart (1947), Small Wonder (1948) i Alive and Kicking (1950). Po występie w roli Chicka Millera w komedii muzycznej Wish You Were Here (1952), jako Johnny O’Sullivan w musicalu Sandhog (1954) i Charles Mallinson w Shangri-La (1956), odniósł sukces w roli Stevena Kodaly’ego w She Loves Me (1963), za którą zdobył nagrodę Tony i Grammy za najlepszy album musicalowy (ścieżka dźwiękowa przedstawienia została wydana na płycie). Kolejne nominacje do nagrody Tony przyniosły mu role: Byrona Pronga w Fade Out – Fade In (1965), Maxa Menckena w It’s a Bird...It’s a Plane...It’s Superman (1966) i klowna w Maggie Flynn (1968). Wystąpił potem w produkcjach broadwayowskich: The Mundy Scheme (1969), Sondheim: A Musical Tribute (1973) i Murder Among Friends (1975).
W 1961 rozpoczął występy w filmach. Tylko trzy z nich uważane są obecnie za godne uwagi: Bunny O’Hare, gdzie wystąpił u boku Ernesta Borgnine i Bette Davis, Akcja na Eigerze, w którym partnerował Clintowi Eastwoodowi oraz WC Fields and Me, w którym wystąpił z Rodem Steigerem.
O wiele lepiej niż na dużym ekranie Cassidy sprawdzał się w telewizji. Występy na „szklanym ekranie” rozpoczął w 1957 roku i był na nim obecny do końca swojej kariery (ostatnie premiery telewizyjne z jego udziałem miały miejsce już po śmierci aktora). Wystąpił w kilku popularnych serialach, znanych również i w Polsce. Były to między innymi: Strzały w Dodge City, Alfred Hitchcock przedstawia, Ożeniłem się z czarownicą, Bonanza, Mission: Impossible, Barnaby Jones i Hawaii Five-O. Trzykrotnie wystąpił w głównej roli w serialu Columbo (Pisz albo giń, Iluzjonista, Morderstwo z książki). Za każdym razem wcielał się w rolę inteligentnego i błyskotliwego zabójcy, co doskonale komponowało się w typ ról w jakich często był obsadzany – szarmancki egoista z poczuciem humoru.
Efektem jego artystycznej działalności, oprócz wspomnianych nagród, były jeszcze trzy nominacje nagrody Tony za występy na Broadwayu i dwie nominacje do nagrody Emmy za występy telewizyjne.
Oprócz ról teatralnych i filmowych na swoim koncie ma również osiem albumów muzycznych z piosenkami, które wykonywał wraz ze swoją z drugą żoną Shirley Jones. Trzy z nich zostały wydane po jego śmierci.
Cassidy był dwukrotnie żonaty. Pierwszy związek zawarł w 1948 z aktorką Evelyn Ward. Mieli syna Davida, znanego później piosenkarza i aktora. Po rozwodzie w 1956 w tym samym roku aktor poślubił piosenkarkę i aktorkę Shirley Jones, z którą rozwiódł się w 1975. Z tego małżeństwa Cassidy miał trzech synów: Shauna, również znanego piosenkarza i aktora, oraz Patricka i Ryana.
W 1994 jego najstarszy syn David ujawnił na łamach swojej autobiografii, że ojciec w ostatnich latach swojego życia cierpiał na alkoholizm i zaburzenia psychiczne. Według relacji Davida i Shirley był on również biseksualistą.
Zmarł tragicznie u szczytu swojej popularności na skutek pożaru wznieconego w swoim apartamencie od zapalonego papierosa, z którym zasnął po spożyciu sporej ilości alkoholu.
