| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki |
Jakob Alt (ur. 27 września 1789 we Frankfurcie nad Menem, zm. 30 września 1872 w Wiedniu) – austriacki malarz pejzażysta i wedutysta.
Syn frankfurckiego stolarza Johanna Leonharta Alta (1735–1798) i Barbary Alt. Pierwsze lekcje rysunku pobierał we Frankfurcie, a w 1811 roku podjął studia z zakresu malarstwa historycznego w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 1815 roku pracował dla domów wydawniczych Artaria i Kunike. Wiele podróżował, m.in. do Włoch (1828, 1834 i 1835), do Niemiec (1842) i na Krym (1863). W latach 30. i 40. XIX wieku pracował prawie wyłącznie dla cesarza Ferdynanda I, dla którego namalował ogromną serię pejzaży w akwareli. W latach 60. XIX wieku połączyła go przyjaźń z przemysłowcem Nikolausem Dumbą, który był również wielkim mecenasem sztuki.
Ojciec i nauczyciel malarzy Rudolfa von Alta (1812–1905) i Franza Alta (1821–1914).
Malował pejzaże, szczególnie alpejskie i naddunajskie oraz weduty. Jego prace obejmują m.in. następujące serie:
Posługiwał się chętnie akwarelami i litografią. Sporządził ok. 350 akwareli lokalnej flory i pozostawił wiele studiów kwiatów z Niemiec, Włoch, Węgier i Dalmacji. Jako pierwszy zastosował litografię w sztuce portretowej.