| Data i miejsce urodzenia |
23 kwietnia 1899 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 kwietnia 1971 |
| Profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: nefrologia | |
| Alma Mater | |
| Habilitacja |
1948 |
| Profesura |
1949 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |

Jakub Penson (ur. 23 kwietnia 1899 w Płocku, zm. 28 kwietnia 1971 w Warszawie) – polski lekarz, profesor nauk medycznych, współtwórca polskiej nefrologii, rektor Akademii Medycznej w Gdańsku.
Był synem kupca Samuela (Stanisława) i Itty z Landauów. Świadectwo dojrzałości otrzymał w gimnazjum w Płocku w 1918. Do 1921 służył jako ochotnik w Wojsku Polskim. Podjął następnie studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1927. Jako doktor wszech nauk lekarskich podjął pracę w I Klinice Chorób Wewnętrznych na UW. W 1929 został zatrudniony w Szpitalu Starozakonnych w Warszawie, od 1941 pracował w tej placówce przeniesionej do getta warszawskiego, z którego udało mu się uciec w 1942. Prowadził badania m.in. nad tyfusem plamistym, opisał objawy ostrej niewydolności nerek związanej z tą chorobą.
W 1945 został lekarzem w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Łódzkiego. W 1948 uzyskał stopień doktora habilitowanego, w 1949 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych. W 1949 przeszedł do Akademii Medycznej w Gdańsku, kierował tam klinikami, był prorektorem (1953–1956), a w latach 1953–1956 oraz 1962–1968 rektorem AMG.
Pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera profesorów, grób 54/53).
Był dwukrotnie żonaty – najpierw z Marią Ney, następnie z Joanną Muszkowską.