| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Arcybiskup Atlanty | |||
| Okres sprawowania |
1991–1992 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Inkardynacja | |||
| Prezbiterat |
24 czerwca 1966 | ||
| Nominacja biskupia |
30 czerwca 1979 | ||
| Sakra biskupia |
1 sierpnia 1979 | ||
| Konsekrator | |
|---|---|
| Współkonsekratorzy |
James Patterson Lyke OFM (ur. 18 lutego 1939 w Chicago, Illinois, zm. 27 grudnia 1992 w Atlancie, Georgia) – afroamerykański duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, arcybiskup metropolita Atlanty w latach 1991–1992.
Urodził się jako najmłodsze z siedmiorga dzieci w ubogiej rodzinie. Wychowywany był przez matkę. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 czerwca 1966 w zakonie franciszkanów. Pracował duszpastersko m.in. w Ohio, a następnie w Tennessee, gdzie został pierwszym w historii czarnoskórym kapłanem pracującym regularnie na tych terenach. W roku 1977 przeniósł się do Luizjany.
30 czerwca 1979 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji Cleveland i biskupem tytularnym Furnos Maior. Sakry udzielił mu ówczesny ordynariusz Cleveland James Hickey, przyszły kardynał. 10 lipca 1990 mianowany administratorem apostolskim archidiecezji Atlanta po rezygnacji abpa Eugene’a Marino w atmosferze skandalu obyczajowego. Okazało się, że bp Lyke został w tej archidiecezji na stałe, bowiem 30 kwietnia 1991 potwierdzona została jego nominacja na arcybiskupa metropolitę Atlanty. Niedługo później zachorował na raka. Walczył z nim nieskutecznie przez dziewięć miesięcy. Zmarł w swym mieszkaniu otoczony przez rodzinę i przyjaciół. Mszę pogrzebową koncelebrował jego konsekrator kard. Hickey. Pochowany został na cmentarzu Arlington w Atlancie.