Jan Koziar

Jan Koziar
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1943
Wola Mielecka

doktor nauk o Ziemi
Specjalność: geologia, geotektonika
Alma Mater

Uniwersytet Wrocławski

Uczelnia

Uniwersytet Wrocławski

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Jan Andrzej Koziar (ur. 27 lutego 1943 w Woli Mieleckiej) – polski geolog, orędownik hipotezy ekspandującej Ziemi, pracownik naukowo-dydaktyczny Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego, w latach 80. XX w. – działacz opozycyjny, w III RP – działacz społeczny, popularyzator wiedzy nt. własności pracowniczej w Polsce, zwolennik dekomunizacji i przeciwnik neoliberalizmu.

Życiorys

Urodził się w Woli Mieleckiej; uczęszczał do szkoły w Cieszynie i Gliwicach, po czym studiował geologię na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Po ukończeniu studiów (1966 r.) i rocznym stażu został zatrudniony na etacie naukowo-dydaktycznym w Instytucie Nauk Geologicznych. Specjalizował się w dziedzinie tektoniki i geotektoniki, przygotowując autorskie programy dydaktyczne na podstawie wyników własnych badań. Napisał m.in. skrypt do nauki tektoniki. W latach 70. XX  w. prowadził kolportaż wydawnictw drugiego obiegu. Był członkiem NSZZ „Solidarność” od 1980 r. Po wprowadzeniu stanu wojennego zorganizował akcję "Solidarność Zwycięży", w której rozdano pół miliona ulotek. W październiku 1982 r. został rozszyfrowany przez SB i zwolniony z uczelni – działał w ukryciu przez 6,5 roku (przez kilkanaście dni ukrywał w swoim domu Władysława Frasyniuka). Prowadził działalność organizacyjną, wydawniczą, programową i publicystyczną. Analizował problematykę sprawnego funkcjonowania społeczeństw (m.in. problemy demokracji gospodarczej) – pisał liczne artykuły i broszury, wydane do początku lat 90. w ok. 30 tys. egzemplarzy. Zorganizował publikację „Biblioteczki Ucznia” i „Biblioteczki Pracownika” przez utworzoną Radę Oświaty Niezależnej.

W 1989 roku powrócił do pracy na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie kontynuował badania geotektoniczne – zainicjował badania związane z hipotezą ekspandującej Ziemi. Wspólnie z Józefem Obercem i Stefanem Cwojdzińskim nawiązał kontakty z czołowymi naukowcami zagranicznymi, działającymi w tej dziedzinie, w tym z S. W. Careyem z Uniwersytetu Tasmańskiego. W 2008 r. przeszedł na emeryturę, założył Wrocławską Pracownię Geotektoniczną; aktywnie popularyzuje tematykę ekspansjonizmu Ziemi, m.in. w internecie.

Nie przerwał działalności społecznej. W swoich publikacjach sprzeciwia się neoliberalizmowi. Został m.in. członkiem Unii Własności Pracowniczej, Narodowego Centrum Własności Pracowniczej w Stanach Zjednoczonych, ekspertem Polskiego Lobby Przemysłowego im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, członkiem rady honorowej czasopisma „Obywatel” i nowyobywatel.pl.

Publikacje

Tematykę publikacji naukowych lub dydaktycznych z dziedziny geologii reprezentują np.:

oraz liczne materiały dydaktyczne publikowane w internecie (m.in. autorskie wykłady uniwersyteckie).

Problematyki społecznej i gospodarczej dotyczą np.:

– Tezy o Marksie: skrypt dla szkół średnich i wyższych (1982),
– Komunizm i faszyzm (1985),
– Czym są i czym się zajmują nowoczesne związki zawodowe (1989),
– Dokąd zmierzamy?: W obronie samorządów i własności pracowniczej (1991),

Odznaczenia i opinie

Za postawę społeczną i obywatelską oraz za niepodważalne zasługi dla odzyskania niepodległości przez Polskę Jan Koziar został odznaczony przez prezydenta RP – Lecha Kaczyńskiego – Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności

W Biuletynie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 2005 r. zamieszczono tekst dotyczący tematyki badawczej J. Koziara:

Idea rozszerzającej się Ziemi – choć sprzeczna z obecnie obowiązującą teorią globalnej tektoniki płyt – budzi coraz większe zainteresowanie i zyskuje zwolenników na całym świecie. Badania nad teorią ekspansji Ziemi rozwijane są m.in. w Australii, Nowej Zelandii, USA, Rosji, Niemczech. W Polsce takie prace prowadzone są we wrocławskim środowisku geologicznym – zwłaszcza przez Jana Koziara z Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Stefana Cwojdzińskiego. Jan Koziar – najwybitniejszy dziś polski ekspansjonista, opracował większość globalnych zagadnień związanych z tą teorią. Wykładane są one w ramach specjalnego seminarium uniwersyteckiego.

autor, Andrzej Markert, Biuletyn MNiSzW 2005, „Ziemia – puchnąca planeta?”

Według Władysława Frasyniuka Jan Koziar był „intelektualnym zapleczem” Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”. Profesor Tadeusz Kowalik w książce „Współczesne systemy ekonomiczne. Powstanie, ewolucja, kryzys” wyraził opinię, że jest drugą osobą w Polsce (obok Krzysztofa Ludwiniaka) zasłużoną w dziedzinie popularyzacji problemów własności pracowniczej.

Przypisy

  1. 1 2 Spotkanie z Dr Janem Koziarem [online], ox.pl, 7 września 2009 [dostęp 2012-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2009-09-09] (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 Jan Koziar, życiorys opozycyjny. [w:] Tekst zredagowany w sierpniu 2003 dla Ośrodka „Karta”, publikowany w biuletynie Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” 2008/9-10, uzupełniony o nazwiska osób współpracujących [on-line]. www.solidarnosc.uni.wroc.pl. [dostęp 2012-07-10]. (pol.).
  3. ↑ Rekordzista ukrywał się przed SB przez 6,5 roku. [w:] Rzeczpospolita [on-line]. wiadomosci.wp.pl, 2009-12-10. [dostęp 2012-07-10]. (pol.).
  4. ↑ Nieznany rekordzista stanu wojennego. [w:] Rzeczpospolita; Wiadomości » Kraj » Historia [on-line]. rp.pl. [dostęp 2012-07-10]. (pol.).
  5. ↑ In Memory; Józef Oberc, July 28, 1918 – No vem ber 22, 2008. [w:] Geologia Sudetica, 2009, 41: 85–100 [on-line]. rp.pl. [dostęp 2012-07-11]. (pol.).
  6. ↑ Na 6,5 roku zapadł się pod ziemię [online], Onet.pl, 13 grudnia 2011 [dostęp 2012-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2013-05-03] (pol.).
  7. 1 2 Jan Koziar: Ekspansja Ziemi a tektonika płyt. [w:] Materiały dydaktyczne (Wrocławska Pracownia Geotektoniczna, 2009) [on-line]. geoinfo.amu.edu.pl. [dostęp 2012-07-09]. (pol.).
  8. ↑ Jan Koziar‘s papers on the Expanding Earth, accessible in digital edition. [w:] Strona internetowa Wrocławkiej Pracowni Geotektonicznej [on-line]. www.wrocgeolab.pl. [dostęp 2013-10-05]. (pol.).
  9. ↑ Rada honorowa, Jan Koziar. [w:] nowyobywatel.pl [on-line]. [dostęp 2012-07-10]. (pol.).
  10. ↑ Zob. prace Jana Koziara, cytowane przez Andrzeja Pawułę, np. w: Ewolucja Ziemi w świetle pomiarów GPS (Andrzej Pawuła, Uniwersytet im. A. Mickiewicza, Instytut Geologii), T.IX, 25–38, Poznań. www.staff.amu.edu.pl. [dostęp 2012-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-08)]. (pol.).
  11. ↑ Jan Koziar (Instytut Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego): Dowody ekspansji. [w:] Materiały dydaktyczne, pdf [on-line]. ns3.za11.pl/koziar/wyklad. [dostęp 2012-07-09]. (pol.).
  12. ↑ Jan Koziar (Instytut Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego): Argumenty przeciwko ekspansji. [w:] Materiały dydaktyczne, pdf [on-line]. ns3.za11.pl/koziar/wyklad. [dostęp 2012-07-09]. (pol.).
  13. ↑ Jan Koziar (Instytut Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego): Wprowadzenie. [w:] Materiały dydaktyczne, pdf [on-line]. ns3.za11.pl/koziar/wyklady. [dostęp 2012-07-09]. (pol.).
  14. ↑ hasło inauthor:"Jan Koziar". [w:] Wyszukiwarka books.google.pl [on-line]. [dostęp 2012-07-10]. (pol.).
  15. ↑ Jan Koziar, Stanisław Szczepanowski twórca polskiego przemysłu naftowego, wybitny przedstawiciel polskiej filozofii czynu, [w:] Demokracja finansowa. Solidaryzm społeczny w ekonomii i polityce Nr 11 [online], 12 listopada 2009 [dostęp 2012-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-19] (pol.).
  16. ↑ Jan Koziar, Republika przemysłowa Veblena, [w:] Demokracja finansowa. Solidaryzm społeczny w ekonomii i polityce Nr 10 [online], 10 listopada 2009 [dostęp 2012-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-19] (pol.).
  17. ↑ Jan Koziar, Społeczna gospodarka rynkowa i Samorządna Rzeczpospolita. Programy aktualne i obowiązujące, [w:] Demokracja finansowa. Solidaryzm społeczny w ekonomii i polityce Nr 14 [online], 10 września 2011 [dostęp 2012-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-28] (pol.).
  18. ↑ Krzyż Wolności I Solidarności
  19. ↑ Ziemia – puchnąca planeta?. [w:] Biuletyn Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego [on-line]. www.sprawynauki.waw.pl. [dostęp 2012-07-09]. (pol.).